Siruwo sa ka pita, kwa kere ko epata lyatungire noruhafo.
Iam estis feliĉa familio.
Awo kapi ngava litoona. Awo ngava vatere vakurona vawo membo nomomepya.
Ili neniam interbatalis. Ili helpis siajn gepatrojn hejme kaj kampe.
Nye kapi va va pulisilire ku kara pepi nomundiro.
Sed ili ne rajtis proksimiĝi al fajro.
Awo ngava rugana yirugana yawo nayinye masiku. Morwa kwa va ruganesere enongo!
Ili ĉiam devis nokte fari sian laboron. Ĉar ili estis faritaj el vakso.
Nye gumwe govamati owo kwa here ku kara poruhenya.
Sed unu el la knaboj sopiris eliri en la sunlumon.
Ezuva limwe ta karere po siruwo sosire. Vamumbya vendi va mu pere marondoro…
Iun tagon la sopiro estis tro forta. Liaj fratoj avertis lin…
Nye siruwo aso sina piti! Age ta huguruka koupyu wezuva.
Sed jam estis tro malfrue! Li fluidiĝis pro la varmega suno.
Vanona venongo kwaguvire unene mokumona mukurwawo tahemuka.
La vaksinfanoj tiel malĝojis vidi sian fraton forfandiĝi.
Nye yipo va wizire po negano limwe. Tava pangere sidira kenongo olyo lyahemukire.
Sed ili faris planon. Ili formis la fandiĝintan vakson kaj kreis birdon.
Tava twara mukurwawo gosidira keguru-guru lyondundu zonde.
Ili transportis sian birdo-fraton supren al alta monto.
Ano ezuva ta lipumu, age ta tuka oku ta dimbi mosite sezuva songurangura.
Kaj kiam la suno leviĝis, li forflugis kantante en la matenlumo.
Southern African Folktale
Wiehan de Jager
Valentin Mpasi
kuangalia
2-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
