Ngurangura zimwe zonene o zinakuru vaVusi kwamu zigidire, “Vusi ninakanderere gusa euta eli oli twarere vakondi woge. Vana hara kuka ruganena mukuroge gomukadi sikuki sosinene sekwareko lyendi.”
Frue iun matenon la avino de Vusi vokis lin, “Vusi, bonvolu porti tiun ĉi ovon al viaj gepatroj. Ili volas fari grandan kukon por la edziniĝo de via fratino.”
Monzira zendi zoku za kova kondi vendi, Vusi ta gwana vamati vavali vana kutora enyango. Mumati gumwe ta mu nyangura euta makura ta li vete mositji tali tauka.
Survoje al siaj gepatroj Vusi renkontis du knabojn kiuj kolektis fruktojn. Unu el la knaboj ekprenis la ovon de Vusi kaj pafis ĝin al arbo. La ovo rompiĝis.
“Yisi ono rugana?” Yimo ga zigilire Vusi.” Olina euta lyosikuki. Sikuki sekwareko lyampanzange. Yinke naka uyunga mukurwange nsene sipira po sikuki sekwareko?”
“Kion vi faris?” ekkriis Vusi. “Tiu ovo estis por kuko. La kuko estis por la edziniĝo de mia fratino. Kion diros mia fratino, se ne estos geedziĝa kuko?”
Vamati tava livere eyi vana rugana kwa Vusi. “kapi natu vhura ku kuvatera nosikuki, nye kozili mpango natu pa mpanzoge,” Yimo gauyungire gumwe. Ano Vusi ta twikire norugendo rwendi.
La knaboj tre bedaŭris ke ili mokis Vusi. “Ni ne povas helpi pri la kuko, sed jen bastono por via fratino,” unu el ili diris. Vusi daŭrigis sian vojaĝon.
Monzira zendi ta gwana vagara vavali vana ku tunga nzugo. “Kuvhura tu dikiseko oso sitji soge kwakumoneka asi sa kora?” yimo ga pulire gumwe. Nye sitji oso kapi sa kere sina koro kozina nzugo makura tasi teka.
Survoje li renkontis du virojn kiuj konstruis domon. “Ĉu ni povas uzi tiun fortan bastonon?” demandis unu el ili. Sed la bastono ne estis sufiĉe forta, kaj ĝi rompiĝis.
“Yinke eyi muna rugana?” Yimo ga zigilire Vusi.” Oso sitji kuna kara uhwi wampanzange. Vatoli venyango yiwo vana sipenge apa vana taura euta lyosikuki. Sikuki sekwareko lyamukurwange. Ngesi pwato euta, pwato sikuki, ntani pwato uhwi. Yinke naka uyunga mpanzange?”
“Kion vi faris?” ekkriis Vusi. “Tiu bastono estis donaco por mia fratino. La fruktokolektistoj donis la bastonon al mi, ĉar ili rompis la ovon por la kuko. La kuko estis por la geedziĝo de mia fratino. Nun estas neniu ovo, neniu kuko, kaj neniu donaco. Kion diros mia fratino?”
Vatungi tava livere kweyi vana teza sitji, “Kapi natu vhura kukuvatera nosikuki, nye pouli wayi wokuvhura kupa mpanzoge.” Yige gumwe gwawo. Makura Vusi ta twikire nonzira zendi.
La konstruistoj tre bedaŭris ke ili rompis la bastonon. “Ni ne povas helpi pri la kuko, sed jen iom da tegmenta pajlo por via fratino,” diris unu el ili. Kaj do Vusi daŭrigis sian vojaĝon.
Mokukwama nzira, Vusi ta gwana munafarama nondidi. “Wayi musinke korupekwa, kuvhura nimakere ko?” Yimo za pulire ndidi. Nye wayi kwa tovarere unene dogoro ndidi tazi u manapo naunye.
Survoje Vusi renkontis bieniston kaj bovinon. “Kia bongusta pajlo, ĉu mi rajtas manĝeti iomete?” demandis la bovino. Sed la pajlo estis tiel bongusta, ke la bovino manĝis ĉiom!
“Yinke ono rugana?” Yimo ga zigilire Vusi. “Wina wayi kuna kara uhwi wa mpanzange. Vatungi vana u penge apa vana teza mpango sina tundu kova toli venyango. Vatoli enyango yiwo vana penge mpango apa vana taura euta lyosikuki sa mpanzange. Sikuki sekwareko lya mpanzange. Ngesi pwato euta, pwato sikuki, ntani pwato uhwi. Yinke nakauyunga mpanzange?”
“Kion vi faris?” ekkriis Vusi? “Tiu pajlo estis donaco por mia fratino. La konstruistoj donis la pajlon al mi, ĉar ili rompis la bastonon de la fruktokolektistoj. La fruktokolektistoj donis la bastonon al mi, ĉar ili rompis la ovon por la kuko de mia fratino. La kuko estis por la edziniĝo de mia fratino. Nun estas neniu ovo, neniu kuko, kaj neniu donaco. Kion diros mia fratino?”
Ndidi tazi livere kweyi za kere makurulya. Munafara tayi tambura asi ndidi za hepa ku za naVusi zi kare uhwi wa mpanzendi. Ku tunda opo Vusi ta twikire.
La bovino tre bedaŭris ke ŝi tiel avidis. La bienisto konsentis ke la bovino iru kun Vusi kiel donaco por lia fratino. Kaj Vusi pluiris sur la vojo.
Nye ndidi tazi duka zi tengure komunafarama posiruwo somurarero. Makura Vusi ta puka morugendo rwendi. Ta hulilire kuya sika kekwareko lya mpanzendi. Va zigidwa nare vana vareke kulya.
Sed la bovino rekuris al la bienisto je horo vespermanĝa. Kaj Vusi perdiĝis dum sia vojaĝo. Li alvenis tre malfrue por la geedziĝo de sia fratino. La gastoj jam estis manĝantaj.
“Yinke nye nani vhura kurugana” Yimo ga zigilire Vusi. “Ndidi zina za duka yizo uhwi, mevega lyowayi wina va pere nge vatungi. Vatungi kwa pere nge wayi apa va tezere mpango zatundire kova toli venyango. Vatoli venyango kwa pere nge mpango apa va tawire euta lyosikuki. sikuki kwakere sekwareko. Ngesi pwato euta, pwato sikuki ntani uhwi.
“Kion mi faru?” ekkriis Vusi. “La bovino kiu forkuris estis donaco, kompense pro la pajlo, kiun donis al mi la konstruistoj. La konstruistoj donis al mi la pajlon, ĉar ili rompis la bastonon de la fruktokolektistoj. La fruktokolektistoj donis al mi la bastonon, ĉar ili rompis la ovon por la kuko. La kuko estis por la geedziĝo. Nun estas neniu ovo, neniu kuko, kaj neniu donaco.”
Mpanza Vusi ta gazara karuwogona, makura ta tanta asi,” Vusi mumbyange, Waha kara unene nosinka somauhwi. Ame noso sikuki kwato sinka saso! Ame nina hafa kweyi tuna pongo apa natuvenye. Ngesi dwara nye yikoverero yoge yoyi wa makura tulihamberere nokubodjana ezuva eli!” Makura Vusi nage yimo gayirugene.
La fratino de Vusi pensis iomete, tiam ŝi diris, “Vusi, mia frato, ne vere gravas al mi la donacoj. Eĉ ne la kuko! Ni ĉiuj estas kune ĉi tie, do mi ĝojas. Nun surmetu viajn bonajn vestaĵojn, kaj ni festu tiun ĉi tagon!” Kaj do Vusi tion faris.
Nina Orange
Wiehan de Jager
Alex Kasona
kuangalia
4-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
