Odongo na Apiyo kwa tungire mositata kumwe no tate vawo.Awo kwa haferere epato.Kapisi morwa yeeyi asi sure kwa pete, nye morwa kwa zire va ka dingure omama vawo wovakadi.Omama vawo kwa tungire momukunda omu mwakara ediva lyenene lyakara nonomfi.
Odongo kaj Apiyo loĝis en la urbo kun sia patro. Ili antaŭĝojis la ferioperiodon. Ne nur pro la lernejo estis fermita, sed pro ili vizitis sian avinon. Ŝi loĝis en fiŝkaptista vilaĝo proksime al granda lago.
Odongo na Apiyo kwavhefe unene morwa siruwo so ku ka dingura hena omama vawo. Komeho ga sike ogo Masiku, kwarongerere nondjato dawo va liwapayikire rugendo oro rorure rokuza komukunda gomama vawo. Awo kapi va vhulire kurara ntani kwa kere tava uyunga masiku mudima kuhamena epwizumuko lyawo.
Odongo kaj Apiyo estis ekscititaj, ĉar venis la tempo viziti sian avinon denove. La antaŭan nokton ili pakis siajn sakojn kaj pretiĝis por la longa vojaĝo al ŝia vilaĝo. Ili ne povis dormi kaj parolis la tutan nokton pri la ferio.
Ngurangura zoku kwamako, makura tava zi komukunda metuwa lyotate vawo. Awo kwa pitire nzira zonondundu, tava mono yikorama yomowiza ntani yimeno yo tee. Awo kwa varwire matuwa nokudimba nonsumo.
Frue la sekvan matenon, ili foriris vilaĝen en la aŭto de sia patro. Ili veturis preter montoj, sovaĝaj bestoj kaj teplantejoj. Ili kalkulis aŭtojn kaj kantis kantojn.
Konyima zosiruwo, vanona kwa ya rorokere makura tava rara.
Post iom da tempo, la infanoj laciĝis kaj ekdormiĝis.
Oguhwe kwa pindwire Odongo na Apiyo asi va ya siki momukunda. Awo kwa ya gwene Nyar-Kanyada moLuo, kutanta asi ‘mukadona govantu wo Kanyada.’ Age kwa kere mukadona gononkondo ntani gomuwa.
Patro vekis Odongon kaj Apijon dum ili alvenis en la vilaĝon. Ili trovis Nyar-Kanyada, sian avinon, ripozantan sur mato sub arbo. Nyar-Kanyada en Luo, signifas ‘filino de la popolo de Kanyada’. Ŝi estis forta kaj bela virino.
Nyar-Kanyada kwa va tambwire membo, ntani tava dana oku tava dimbi noruhafo monzugo. Vatekuru vendi kwa hefe unene apa ava vamu pere mauhwi aga va rende kositata. “Pomuhowo paturureni uhwi wange.” yimo ga uyungire Odongo. “Hawe, uhwi wange nauhova!” yimo ga uyungire Apiyo.
Nyar-Kanyada bonvenigis ilin en la domon kaj dancis ĉirkaŭ la ĉambro kantante kun ĝojo. Ŝiaj genepoj ĝojis doni al ŝi la donacojn, kiujn ili alportis de la urbo. “Unue malfermu mian donacon,” diris Odongo. “Ne, mia donaco unue!” diris Apiyo.
Apa ga mene kupaturura mauhwi, Nyar-Kanyada kwa tungikire vatekuru vendi morupe ropampo.
Post kiam ŝi malfermis la donacojn, Nyar-Kanyada benis siajn nepojn laŭ tradicia maniero.
Makura Odongo na Apiyo tava zi ponze. Awo kwa ka tjidire mambimbidi noyidira.
Tiam Odongo kaj Apiyo iris eksteren. Ili postkuris papiliojn kaj birdojn.
Awo kwa rondere koyitji ntani kwa linagerere mema gemediva.
Ili grimpis arbojn kaj plaŭdis en la akvon de la lago.
Apa lya sovaganene yiyo va tengwire kembo va ka lye murarero. Komeho va mane ku lya, awo nare vana ponyoka.
Je mallumo, ili revenis al la domo por vespermanĝi. Antaŭ ol ili povis finmanĝi, ili endormiĝis!
Ezuva lyokukwamako, oguhwe wovanona tava singi va tengureko ko sitata ano vanona tava va sigi nye vakare kumwe na Nyar-Kanyada
La sekvan tagon, la patro de la infanoj veturis reen al la urbo lasante ilin kun Nyar-Kanyada.
Odongo and Apiyo kwa vatere omama vawo noyirugana yemembo, kwa ka vhetere mema ntani noku ka tjava yitare. Awo kwa ka simbire mauta koyinhunhwa ntani kwa toragwire mahako gosinamahako mosikunino
Odongo kaj Apiyo helpis sian avinon pri hejmaj taskoj. Ili alportis akvon kaj brullignon. Ili kolektis ovojn de la kokinoj kaj plukis legomfoliojn el la ĝardeno.
Nyar-Kanyada kwa rongere vatekuru vendi omu ava tereke yisima yo ugali va lye nomberera. Age kwava likidire omu ava ninki roso zo coconut va zi lye nonomfi dokudosa.
Nyar-Kanyada instruis siajn genepojn fari molan ugali por manĝi kun stufaĵo. Ŝi montris al ili kiel fari kokosan rizon por manĝi kun rostitaj fiŝoj.
Ngurangura zimwe, Odongo kwa kalisire nongombe domama vawo. Ado kwa dukilire mofarama zo va musinda vawo. Munafarama kwa handukilire Odongo. Age kwa mu tjilisire asi ta kwata nongombe morwa dina li mbuto zendi. Kutunda ezuva olyo, mumati yipo ga kere nosinka asi da ha mu retera hena udigu.
Unun matenon, Odongo prenis la bovinojn de sia avino por paŝti. Ili kuris sur la bienon de najbaro. La kamparano koleris kontraŭ Odongo. Li minacis posedi la bovinojn pro manĝado de siajn rikoltojn. Post tiu tago, la knabo certigis, ke la bovinoj ne faris problemojn denove.
Ezuva limwe, vanona kwa zire kumwe na Nyar-Kanyada kositanda. Age kwa kere nevango apa nga randesere yikwahidi, suka, ntani no mfewa. Apiyo kwa here kutantera varandi mukoso goyirandeswa. Odongo yige nga rongere yirandeswa eyi ngava randa varandi.
En alia tago, la infanoj iris al la bazaro kun Nyar-Kanyada. Ŝi havis budon por vendi legomojn, sukeron kaj sapon. Apiyo ŝatis diri al klientoj la prezon de varoj. Odongo pakus tion, kion aĉetis la klientoj.
Kouhura wezuvha awo kwa ninwe chai tea kumwe. Awo ngava vatere omama vawo kuvarura yimaliwa eyi vana gwana mo.
Je la fino de la tago ili kune trinkis chai-teon. Ili helpis avinon kalkuli la monon, kiun ŝi gajnis.
Nye karuwogona tupu kokasesu epwizumuko lina pu, vanona tava tengurako ko sitata. Nyar-Kanyada kwa pere Odongo embare ntani Apiyo kwa mupere mbindja. Age kwa varongerere nondja dokusimba morugendo rwawo.
Sed tro baldaŭ finiĝis la ferioj kaj la infanoj devis reiri al la urbo. Nyar-Kanyada donis al Odongo ĉapon kaj al Apiyo puloveron. Ŝi pakis manĝaĵojn por ilia vojaĝo.
Apa va wizire oguhwe va ya va simbe, kapi va here kuza. Vanona tava likwambere Nyar-Kanyada asi ngano vaze kumwe nage kositata. Age tamenyuna ntani ta uyunga asi, “Ame nakurupa kapisi goku kara mo sitata. Ame tani mu ndindire simpe ngomu wize hena komukunda gwange.”
Kiam ilia patro venis por venigi ilin, ili ne volis foriri. La infanoj petegis Nyar-Kanyadan, ke li iru kun ili al la urbo. Ŝi ridetis kaj diris: “Mi estas tro maljuna por la urbo. Mi atendos, ke vi revenu al mia vilaĝo.”
Odongo na Apiyo navenye tava mulidingire unene ntani tava uyunga asi mbaa.
Odongo kaj Apiyo ambaŭ brakumis ŝin forte kaj adiaŭis.
Odongo na Apiyo apa vatengwire kosure tava ka tantera vakaume vawo kuhamena eparu lyo komukunda. Vanona vamwe awo kwa li zuvhire asi eparu lyomodoropa ewa. Ano vamwe kwa lizuvhire asi eparu lyokomukunda hansako. Nye sinzi sawo, kwa lizuvasanene asi Odongo na Apiyo kwa kara nomana vawo wovawa
Kiam Odongo kaj Apiyo reiris al la lernejo, ili rakontis al siaj amikoj pri la vivo en la vilaĝo. Iuj infanoj sentis, ke la vivo en la urbo estas bona. Aliaj opiniis, ke la vilaĝo estas pli bona. Sed ĉefe ĉiuj konsentis, ke Odongo kaj Apiyo havas mirindan avinon!
Violet Otieno
Catherine Groenewald
Anna Sengumbe
kuangalia
4-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
