Kwa kere munonagona gomukadona ga hovere kumona sihwi sa hana divilisa sinano sokoure.
Estis knabineto kiu unue vidis la misteran formon en la malproksimo.
Sihwi esi eyi sina kuhenya popepi, age ta mono asi nani mukadi ga kere nomarutu gavali ogu ga kulisire unene.
Kiam la formo proksimiĝis, ŝi vidis ke ĝi estas tre graveda virino.
Woma nye noupenda, mukadonagona ta henyene pepi nomukadi ogu. “Ose twa hepa ku kara nendi,” vantu womukadonagona yimo va tokwere. “Ose ngatu kara nendi yimo tupu nokupakera mbili munendi sinka.”
Sinĝena sed kuraĝa, la knabineto proksimiĝis al la virino. “Ni devas teni ŝin kun ni,” la popolo de la knabineto decidis. “Ni gardos ŝin kaj ŝian infanon sekure.”
Mukeke kwa kere ana siki.
“Kondja!” “Reta nonguho!”
“Mema!” “Waaaaahhh!!!
La infano baldaŭ ekvenis. “Puŝu!” “Alportu kovrilojn!” “Akvo!” “Puuuuuŝŝŝŝŝuuu!!!”
Nye apa va mwene mukeke, nkenye gumwe kwa vatukire valipore ko nokuvapwaga. “Sindongi?!”
Sed kiam ili vidis la infaneton, ĉiuj saltis malantaŭen ŝokite. “Azeno?!”
Nkenye gumwe kwa retere po nompata. “Ose kuna uyunga asi ngatu kara nazina ntani nokupakare sinka mukeke, ntani eyi yiyo ngatu rugana,” vamwe yimo vauyungire. “Nye eyi nga yi tu retera ehudi lyedona!” yimo va tente vakwawo.
Ĉiuj ekdisputis. “Ni diris ke ni gardus la patrinon kaj la infanon sekure, kaj tion ni faros,” diris iuj. “Sed ili alportos al ni malbonŝancon!” diris aliuloj.
Ano mukadi ogu simpe kwa ka kere gelike hena. Age kwalipulire eyi navhura kurugana kuhamena munona ogu goyitetu. Age kwalipulire eyi navhura kulirugana mwene.
Kaj tiel la virino trovis sin sola denove. Ŝi demandis sin, kion ŝi faru kun tiu stranga infano. Ŝi demandis sin, kion ŝi faru kun si mem.
Nye mouhura ga yitambwire ko asi age kwa kere munwendi ntani age kwa kere zinya.
Sed finfine ŝi devis akcepti ke li estas ŝia infano kaj ŝi estas lia patrino.
Pwangesi, ngano asi munona ogu kwa hulire poopena, moununu, ngano nayinye mopeke yina kara. Nye munona goSidongi kwa kulire dogoro nokuvhura si kugwaneka momugongo gozina. Nampili ngapi ga vhulire kuhetekera ko, kapi ga vhulire kulikida ukaro wosinauntu. Onane vendi nkenye apa kwa kere neroroko ntani nelimbiliro. Poyiruwo yimwe ngava mu pe a rugane yirugana yiwapera yikorama.
Nu, se la infano restis same malgranda, ĉio eble okazus alie. Sed la azeninfano grandiĝis kaj grandiĝis, ĝis li ne plu trovis lokon sur la dorso de sia patrino. Kaj kiom ajn li klopodis, li ne povis konduti sin kiel homo. Lia patrino estis ofte laca kaj ĉagrenita. Iufoje ŝi devigis lin fari bestan laboron.
Epiyagano nehandu kwa ligwederere monda zoSindongi. Asi kapi tarugana eyi ntani kapi tarugane yina. Kapi ta vhuru ku kara ngesi ntani kapi ta vhuru ku kara ngosina. Age kwa handukire sili unene asi, ezuva limwe, age nga sangera ozina pevhu.
Konfuzo kaj kolero kreskiĝis en Azeno. Li ne faru ĉi tion kaj li ne faru tion ĉi. Li ne kondutu sin tiel kaj li ne kondutu sin tiel. Li tiel koleriĝis ke iutage li piedbatis sian patrinon al la tero.
Sindongi kwa lifire nomuga. Age kwa tamekere kuduka a ze ure ntani kwa dukire unene moomu ga vhulira.
Azeno pleniĝis de honto. Li forkuris tiom malproksimen kaj tiom rapide kiom li povis
Siruwo esi ga ka hagekere kuduka, kwa kere masiku, ntani Sindongi kwa kere ana zumbana. “Oooohwhw Oooohwhw?” Ta wowotere momundema. Sikumozwi ta si mutengwire. Age kwa livhunya-vhunyine mwene ngombara zina zinzi, ta pwire monompofu ntani nompofu domaudigu.
Kiam li ĉesis kuri, estis jam nokto, kaj Azeno perdiĝis. “I-a?” li flustris al la mallumo. “I-a?” ĝi resonis al li. Li estis sola. Li buklis sin strikte en pilkoformo kaj eniris profundan kaj maltrankvilan dormadon.
Sindongi kwa hasumuka ta mono muswamane ga hana divilisa ana munungurukire. Age ta tarurura momenho gomuswamane ogu ntani ta tameke ku kara nelizuvho lyehuguvaro.
Azeno vekiĝis kaj vidis strangan maljunulon, kiu fikse rigardis lin desupre. Li rigardis en la okulojn de la maljunulo kaj eksentis iom da espero.
Sindongi yipo ga zire a ka tunge nomuswamane, ogu ga ka murongere nompito dononzi dokuvhura kuparuka. Sindongi nga purakena nokulironga, ntani muswamane nage ngosikwawo. Awo ngava livatere-vatere, ntani owo ngava zoro kumwe.
Azeno restis kun la maljunulo, kiu instruis lin pri multaj diversaj manieroj vivteni sin. Azeno aŭskultis kaj lernis, samkiel la maljunulo. Ili helpis unu la alian, kaj ili kune ridis.
Ngurangura zimwe, muswamane kwa pulire Sindongi simudamune dogoro keguro lyondundu.
Iun matenon la maljunulo petis Azeno-n porti lin al montopinto.
Keguru lyondundu mokatji komaremo navenye tava pwire monompofu. Sindongi ta roto asi onane vendi tava vere ntani kuna kumuzigida. Ntani apa ga hasumukire…
Alte inter la nuboj ili dormiĝis. Azeno sonĝis, ke lia patrino malsanas kaj vokis lin. Kaj tiam li vekiĝis…
… maremo gana dongonoka yimo tupu kumwe namukwawo zendi, muswamane gokukurupa.
… la nuboj estis malaperintaj, kune kun lia amiko, la maljunulo.
Sindongi mouhura ga divire asi yisinke yokurugana.
Azeno finfine sciis, kion fari.
Sindongi ga ka gwene ozina, velike ntani vana kara meliro lyamunawo gokuzumbana. Tava litara vene-navene siruwo sosire. Ntani nye validingilire mawoko unene.
Azeno trovis sian patrinon, solan kaj funebrantan sian perditan infanon. Ili fikse rigardis unu la alian longtempe. Kaj tiam forte brakumis unu la alian.
Munona gosindongi ntani ozina kwa kulire kumwe ntani tava ya gwana nonkedi dononzi dokuvhura kutunga kumwe mbinga nombinga. Nakauke, navenye va va kundurukidire, vamwe vekoro va tamekere kutunga.
La azeninfano kaj lia patrino kreskis kunen kaj trovis multajn manierojn vivi kune. Iom post iom aliaj familioj ekloĝis ĉirkaŭe.
Lindiwe Matshikiza
Meghan Judge
Valentin Mpasi
kuangalia
3-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
