Ezuva limwe, Ndimba kwa gendere koyiha yomukuro.
Iun tagon Kuniklo marŝis laŭ la riverbordo.
Mvhuu nage yiko gakere, kwa zire mokugenda nokulya wayi wouwa wosinamahako.
Hipo ankaŭ estis tie, kie li promenis kaj manĝis iom da bongusta verda herbo.
Mvhuu kapi ga mwene Ndimba asi nage yiko gakarerere hararasi ta lyata ndimba kokuguru. Ndimba ta tameke kutakumina Mvhuu. “Ove Mvhuu! kapi ono kumona asi kuna kulyata nge kokuguru?”
Hipo ne vidis ke Kuniklo estis tie kaj ŝi senintence paŝis sur la piedo de Kuniklo. Kuniklo ekkriis al Hipo, “Vi, Hipaĉo! Ĉu vi ne vidis ke vi paŝas sur mia piedo?”
Mvhuu ta pura egusiropo kwa Ndimba, “Mbili. Kapi nakumono. Nakanderere gusirangepo!” Nye Ndimba kapi ga mu purakenene ta zigire kwa mvhuu asi, “Ove kuna yiruganene nositambo! Ezuva limwe, ngoyimona! Ngo yi futira tupu!”
Hipo pardonpetis al Kuniklo, “Mi tre bedaŭras. Mi ne vidis vin. Mi petas vian pardonon!” Sed Kuniklo ne volis aŭskulti kaj li kriis al Hipo, “Vi faris tion intence! Iutage vi vidos! Vi pagos!”
Ndimba kwa zire a ka simbe mundiro makura ta uuyunga asi, “Kaze, ngo hwike Mvhuu apa nga pwaga momema a ya lye wayi. Morwa age kuna lyata nge!” Mundiro tagu limburura asi, “Kwato udigu, Ndimba, kaume gwange. Nani yirugana eyi ono pura nge.”
Kuniklo iris trovi Fajron kaj diris, “Iru kaj bruligu Hipon, kiam ŝi elvenis de la akvo por manĝi herbon. Ŝi paŝis sur min!” Fajro respondis, “Neniu problemo, Kuniklo, mia amiko. Mi laŭ via demando faros.”
Konyima, Mvhuu age kuna kulya wayi ure nomukuro, “Pwaa!” Mundiro tagu cuka nohanze. Makura nohanze tadi hwike nohuki damvhuu.
Poste Hipo estis manĝante herbon malproksime de la rivero, kiam, “Vus!” Fajro ekflamiĝis. La flamoj ekbruligis la hararon de Hipo.
Mvhuu ta tameke kulira makura ta dukire momema. Nohuki dendi nadinye dina pi komundiro. Mvhuu ta twikire kulira asi, “Nohuki dange dina pi komundiro! Nohuki dange nadinye dina zi! Nohuki dange donongwa!”
Hipo ekploris kaj kuris al la akvo. Ŝia hararo tute forbrulis per la fajro. Hipo senĉese kriis, “Mia hararo forbrulis en la fajro! Mia hararo estas forbrulinta! Mia bela hararo!”
Ndimba kwa hefe morwa nohuki da Mvhuu dina pi. Kutunda ezuva olyo, Mvhuu kwa kara noutjirwe womundiro kapi a kara hena ure nomema.
Kuniklo ĝojis ke la hararo de Hipo estis forbrulinta. Kaj ĝis nun, pro timo de fajro, la hipopotamoj neniam iras malproksime de la akvo.
Basilio Gimo, David Ker
Carol Liddiment
Anna Sengumbe
kuangalia
2-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
