Nare-nare, vakadona vatatu kwa zire va ka tjave yitare.
Antaŭ longa tempo tri knabinoj eliris por kolekti brullignon.
Eli kwa kere ezuva lyoupyu yipo va zire komukuro va ka zogane. Owo kwadanaukire, kwalirafagwilire ntani kwazogere momema.
Varmegis, do ili iris malsupren al la rivero por naĝi. Ili ludis kaj ŝprucis kaj naĝis en la akvo.
Hararasi, tava nongonona asi lina toko. Owo kwa rwanganene mokutengura komukunda.
Subite ili ekkonsciis ke estas jam malfrue. Ili rapidis hejmen al la vilaĝo.
Apa va ka sikire pepi nembo, Nozibele ta likwata monsingo. Age kwa divarere siranda sendi! “Nina kanderere kandindireni nge ko!” yimo ga likwamberere vakwawo zendi. Nye awo tava mutantere asi lina toko unene.
Kiam ili preskaŭ alvenis hejmen, Nozibele metis sian manon sur la kolon. Ŝia kolĉeno estis forgesita! “Mi petas, revenu kun mi!” ŝi petis siajn amikojn. Sed ŝiaj amikoj diris ke estis jam tro malfrue.
Nozibele yipo nye ga tengwire gelike komukuro. Ta ka gwana siranda sendi nokugenderera kutengura kembo. Nye tazumbana momundema.
Do Nozibele reiris sola al la rivero. Ŝi trovis la kolĉenon kaj rapidis hejmen. Sed ŝi perdiĝis en la mallumo.
Ure wosinano sosire tamono site sina kutundilira monzugo zowayi. Ta genderere mokuyuka kooko makura ta ngongora kevero.
Malproksime ŝi vidis lumon el kabano. Ŝi rapidis al ĝi kaj frapis je la pordo.
Kwa mu tetwire apa mbwa zazegwilire muvero nokuuyunga asi, “Yisinke ono hara?” “Ame kuna zumbana ntani nina hepa mararo,” yimo gauyungire Nozibele. “Hwilira, ndi ngano tani kuhumu!” yizo mbwa. Nozibele yipo ga zire monda.
Surprize al ŝi, hundo malfermis la pordon kaj diris, “Kion vi volas?” “Mi perdiĝas kaj bezonas lokon por dormi,” diris Nozibele. “Eniru, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele eniris.
Mbwa yipo zauyungire asi, “Terekera nge po!” “Nye ame ana hura apa niterekere rumwe mbwa,” yimo galimbwilire. “Tareka, ndi ngano tani kuhumu!” yizo mbwa. Nozibele yipo ga terekerere mbwa nondja.
Tiam la hundo diris, “Kuiru por mi!” “Sed mi neniam kuiris por hundo antaŭe,” ŝi respondis. “Kuiru, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele kuiris iom da manĝaĵo por la hundo.
Mbwa yipo zauyungire asi. “Zarerange mbete zange!” Nozibele ta limburura asi, “Ana hura apa nizarere rumwe mbwa mbete zazo.” “Zarerange, ndi ngano tani kuhumu!” yizo mbwa. Nozibele yipo ga zere mbete.
Tiam la hundo diris, “Ordigu la liton por mi!” Nozibele respondis, “Mi neniam ordigis liton por hundo.” “Ordigu la liton, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele ordigis la liton.
Nkenye ezuva age ngatereke nokukomba ntani kukuhwira mbwa. “Nozibele, neina tani ka tarere po vakaume zange vamwe. Komba embo, tereka nondja ntani nokukuhwa yininke yange komeho ni ka tengure.”
Ĉiutage ŝi devis kuiri kaj balai kaj lavi por la hundo. Tiam, iun tagon, la hundo diris, “Nozibele, hodiaŭ mi devas viziti iujn amikojn. Balau la domon, kuiru la manĝaĵon kaj lavu miajn vestaĵojn antaŭ ol mi revenos.”
Tupu za pa ko nyima mbwa, Nozibele ta gusa nohuki momutwe gwendi. Age ta tura ruhuki rumwe monda zombete, ntani rumwe konyima zomuvero, ntani rumwe mohambo. Yipo ga dukire unene moomu ga vhulira.
Tuj kiam la hundo foriris, Nozibele prenis tri harojn de sia kapo. Ŝi metis unu haron sub la liton, unu malantaŭ la pordon kaj unu en la ĉirkaŭbarejon. Tiam ŝi kuris hejmen laŭeble plej rapide.
Mbwa apa za ka tengwire, azo kwa paparere Nozibele. “Kupi ko ono kara Nozibele?” yimo za karukire. “Nyame ogu, monda zombete,” yimo lyauyungire ruhuki rokuhova. “Nyame ogu, konyima zomuvero,” yimo lyauyungire ruhuki lyauvali. “Nyame ogu, mohambo,” yimo lyauyungire ruhuki rwautatu.
Kiam la hundo revenis, li serĉis Nozibele. “Nozibele, kie vi estas?” li kriis. “Mi estas ĉi tie, sub la lito,” diris la unua haro. “Mi estas ĉi tie, malantaŭ la pordo,” diris la dua haro. “Mi estas ĉi tie, en la ĉirkaŭbarejo,” diris la tria haro.
Mbwa yipo zanongwenene asi Nozibele ana zi gendi sinaumbanze. Yipo za tokwere kuduka nokuduka ziyuke komukunda. Nye vakurwa vaNozibele wovamati kwandindilire poopo nonomuramu dononene. Mbwa yipo za romokere nokuduka azo kapi va zi mona hena kutunda ezuva olyo.
Tiam ekkonsciis la hundo ke Nozibele trompis lin. Do li kuris kaj kuris la tutan vojon al la vilaĝo. Sed la fratoj de Nozibele atendis tie kun grandaj bastonoj. La hundo turnis sin kaj forkuris, kaj poste ĝi ne revidiĝis.
Tessa Welch
Wiehan de Jager
Valentin Mpasi
kuangalia
3-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
