Apa va dogorokere ozina va Simbegwire, age kwa kuguvire unene. Oguhwe va Simbegwire kwa rugene momu va vhulira mokupakera mbili munwawo gomukadona. Mokaruwogona tava ya lirongo kukara simpe noruhafo, pwa hana ozina va Simbegwire. Nkenye ngurangura ngava hingire tava uuyunga kuhamena ezuva olyo. Nkenye ngurova ngava tereke murarero kumwe. Konyima zokumana ku kuhwa yiyaha, oguhwe ngava mu vatere kurugana yiruganenambo yendi.
Kiam la patrino de Simbegwire mortis, ŝi ege malĝojis. La patro de Simbegwire faris laŭeble plej bone por varti sian filinon. Malrapide ili eklernis kiel denove senti sin feliĉaj, sen la patrino de Simbegwire. Ĉiumatene ili sidiĝis kaj parolis pri la venonta tago. Ĉiuvespere ili kune preparis vespermanĝon. Post kiam ili lavis la manĝilaron, la patro de Simbegwire helpis ŝin fari sian hejmtaskon.
Ezuva limwe, oguhwe va Simbagwire kwa hulilire kuwiza kembo kapisi moomu ava wiza nkenye siruwo noruveze. “Kupi ono kara munwange?” Yimo ga mu zigidire. Simbagwire ta dukire koguhwe. Ta sikama ndjikiti mokuvamona awo vana kwata mewoko lyomukadi. “Na hara ni kulikide muharwa gwange, munwange. Ogu yige Anita,” kwa tumbwire edina lyendi nehafo.
Iun tagon, la patro de Simbegwire malfrue revenis hejmen. “Kie vi estas, mia infano?” li vokis. Simbegwire kuris al sia patro. Ŝi haltis senmove, kiam ŝi vidis ke li tenas la manon de iu virino. “Mi volas, ke vi renkontu iun specialan, mia infano. Jen Anita,” li diris ridete.
“Ngapi Simbegwire, oguho kwa tantera nge yoyinzi yokuhamnea koge,” yimo ga uyungire Anita. Nye kapi ga menya-menyene ndi a kwate ewoko lyendi. Oguhwe va Simbagwire kwa hefe unene. Awo kwa uuyungire kuhamena omu nava paruka kumwe moutatu wawo. “Munwange, na huguvara asi to mu tambura Anita va kare onane woge,” yimo ga uyungire.
“Saluton Simbegwire, via patro diris multe al mi pri vi,” diris Anita. Sed ŝi nek ridetis, nek prenis la manon de la knabino. La patro de Simbegwire ĝojis kaj ekscitiĝis. Li parolis pri la estonteco, kiam ili tri kune vivos, kaj kiel bona estos ilia vivo. “Mia infano, mi esperas ke vi akceptos Anita kiel patrinon,” li diris.
Eparu lya Simbegwire kwa litjindjire, kapi nga gwana siruwo sokuhingira kumwe noguhwe ngura-ngura. Anita nga mu pe yirugana yoyinzi yemembo yiyo ngayi murorora a dire kuvhura kurugana yirugana yendi yosure ngurova. Nkenye apa nga mana kulya murarero nga vyukilire pombete aka rare. Nga gwanene mbili ko nguho ezi va mu sigira onakufa ozina. Oguhwe va Simbagwire kapi va dimbwilire asi munwawo kapi ana kara nehafo.
La vivo de Simbegwire ŝanĝiĝis. Ŝi ne plu havis tempon por sidi matene kun sia patro. Anita donis tiom da hejmtaskoj al ŝi, ke ŝi estis tro laca por fari siajn lernejajn taskojn vespere. Post la vespermanĝo ŝi tuj enlitiĝis. Ŝia sola konsolo estis ŝia kolora lankovrilo, kiun ŝia patrino donis al ŝi. La patro de Simbegwire ŝajne ne rimarkis, ke lia filino malĝojas.
Konyima zomakwedi gongandi, oguhwe va Simbagwire tava va tantere asi kapi nava kara po pembo pokaruwo kokasupi. “Ame tani zi koyirugana yange,” yimo va uuyungire. “Nye nayidiva asi nomu lipakera mbili nyamweni.” Sipara sa Simbegwire kwa kuguvire, nye oguhwe kapi vayi dimbwilire. Anita kapi ga uuyungire yuma. Nagesi kapi ga kere noruhafo.
Post kelkaj monatoj la patro de Simbegwire diris al ili ke li foriros iom da tempo. “Mi devas vojaĝi por mia laboro,” li diris. “Sed mi scias ke vi ambaŭ prizorgos unu la alian.” La vizaĝo de Simbegwire malridetis, sed ŝia patro ne rimarkis pri tio. Anita nenion diris. Ankaŭ ŝi ne ĝojis.
Yininke ya Simbagwire tayi zi nye kokudona. Nsene kapi ana mana yirugana, yendi ndi asivane, Anita nga mu toona. Nsene pokulya murarero, mukadi nga li nondja dononzi, ta sigire tupu Simbagwire nondja dononsesu. Nkenye masiku Simbegwire nga lili dogoro ta rara, nokulidingira nguho ezi vamusigira onakufa ozina.
La situacio malboniĝis por Simbegwire. Se ŝi ne finfaris siajn taskojn, aŭ ŝi plendis iomete, Anita batis ŝin. Kaj dum la vespermanĝo, la virino manĝis la plejparton de la manĝaĵo, lasante nur kelkajn restaĵojn por Simbegwire. Ĉiuvespere Simbegwire ploris, ĝis ŝi ekdormis, brakumanta la lankovrilon de sia patrino.
Ngurangura zimwe, Simbegwire kwa hulilire kutunda pombete. “Ove mukadona goudwa!” yimo ga zigilire Anita. Ta mukoko po pombete. Nguho tazi lihaka membwara, tazi tauka pavali,
Iun matenon Simbegwire malfrue ellitiĝis. “Vi estas pigrulino!” Anita kriis. Ŝi eltiris Simbegwire el la lito. La valora lankovrilo kroĉiĝis sur najlo kaj duoniĝis.
Simbegwire kwa handukire. Yipo gadukire a tunde po pembo. Ta gusa nye yizupangwidi yonguho ozo za taukire pavali vamusigira onakufa ozina, nokurongera nondja, makura ta tundupo pembo. Age kwa kweme nzira ezi va gendere oguhwe.
Simbegwire malĝojegis. Ŝi decidis forkuri de sia hejmo. Ŝi prenis la pecojn de la lankovrilo de sia patrino, pakis iom da manĝaĵo kaj foriris el la domo. Ŝi sekvis la vojon, kiun prenis ŝia patro.
Apa za sikire ngurova, ta rondo kositji sosire sakara pepi nediva makura tawapaike mbete zendi konomutayi. Komeho a rare, ta dimbi, “Nane, nane, nane, mwasiga nge. Mwasiga nge kapi mwakatengura. Otate kapi vana hara nge hena. Nane, siruwo ke nomutengura? Mwasiga nge.”
Kiam vesperiĝis, ŝi surgrimpis altan arbon apud rivereto kaj pretigis liton por si mem en la branĉoj. Dormonte, ŝi kantis, “Panjo, panjo, panjo, vi forlasis min. Vi forlasis min kaj neniam revenis. Paĉjo ne plu amas min. Panjo, kiam vi revenos? Vi forlasis min.”
Ngurangura zo kukwamako, Simbegwire ta dimbi simpe rusumo rooro. Apa va wizire vakadi kediva va ya kuhwe, tava zuvhu rusumo rweguwo runa kutundilira kositji sosire. Awo kwagazazarere asi nampo mpepo zina kepepagura mahako, makura tava twikire noyirugana yawo. Nye mukadi gumwe yipo gapurakenene nawa rusumo oro.
La sekvan tagon Simbegwire kantis la kanton denove. Kiam la virinoj venis por lavi siajn vestaĵojn en la rivereto, ili aŭdis la malfeliĉan kanton, kiu eliris de la alta arbo. Ili kredis, ke tio estas nur la vento, kiu susuras en la folioj, kaj daŭre faras sian laboron. Sed unu el la virinoj aŭskultis atente la kanton.
Ogu mukadi ta tara keguru lyositji. Apa ga mwene mukadonagona noyizupangwidi yendi yonguho, ta lili, “Simbegwire, munwa mumbyange gomugara!” Vakadi wokuhupako tava hageke ku kuhwa va vatere Simbagwire kuhumburuka kositji. Mukurwa goguhwe gomukadi makura ta mu lidingire a mu pakere mbili.
Tiu virino suprenrigardis en la arbon. Kiam ŝi vidis la knabinon kaj la pecojn de la kolora lankovrilo, ŝi ekkriis, “Simbegwire, infano de mia frato!” La aliaj virinoj haltigis la lavadon kaj helpis Simbegwire grimpi malsupren el la arbo. Ŝia onklino brakumis la knabineton kaj klopodis konsoli ŝin.
Simbegwire ta mu gusa nye mukurwa goguhwe gomukadi a mu tware kembo lyendi, Age kwa pere simbagwire nondja dougenya, ta mu tura pombete nonguho zendi. Masiku ogo, Simbegwire kwa lilire komeho a rare. Nye kapisi mahodi geguwo. Morwa gadivire asi ozina gona tava mu pakere mbili.
La onklino de Simbegwire portis la infanon al sia hejmo. Ŝi donis varman manĝaĵon kaj enlitigis ŝin per la kovrilo de ŝia patrino. Tiu nokto Simbegwire ploris, ĝis ŝi ekdormis. Sed tiuj estis larmoj de malŝarĝiĝo. Ŝi sciis, ke ŝia onklino vartos ŝin.
Apa va katengwire oguhwe kembo, tava ya gwana monzugo zendi mwato yuma. “Yinke yahoroka, Anita?” kwa pulire nomutjima gomudigu. Mukadi ta faturura asi Simbegwire kwa duka mo membo. “Ame kwa here a fumadeke nge” yimo a na kuuyunga. “Nye nampo ame ngani mu vyukilire kumutantera.” Oguhwe va Simbegwire tava tundu membo noku vyukilira vaze kediva. Tava ka twikira vaze komukunda oku ga kara mukurwendi gomukadi noku ka pura nsene asi vamonako Simbengwire.
Kiam la patro de Simbegwire revenis hejmen, li trovis ke ŝia ĉambro estas malplena. “Kio okazis, Anita?” li demandis pezkore. La virino klarigis ke Simbegwire jam forkuris. “Mi nur volis ke ŝi respektu min,” ŝi diris. “Sed eble mi tro severis.” La patro de Simbegwire foriris el la domo kaj iris en la direkto de la rivereto. Li daŭre iris al la vilaĝo de sia fratino por sciiĝi, ĉu ŝi vidis Simbegwire.
Simbegwire kwa danaukire noyipwa yendi apa gamwene oguhwe koure. Age kwa kere no woma asi nampo oguhwe kuvhura vahanduke, makura ta dukire monzugo aka vande. Nye oguhwe tava zi kwendi makura tava uuyunga asi, “Simbegwire, ono ya gwana onane woge wovawa. A va vakuhara noku kuzuvha. Ame kwa kulizuvha mfumwa ntani nakuhara.” Yipo va lizuvasanene asi Simbagwire ta kara namumbya goguhwe gomukadi ku kwama omu ana hara mwene.
Simbegwire ludis kun siaj kuzoj, kiam ŝi vidis malproksime sian patron. Ŝi timis ke li eble koleras, do ŝi kuris en la domon por kaŝi sin. Sed ŝia patro iris al ŝi kaj diris, “Simbegwire, vi jam trovis perfektan patrinon por vi mem. Iu, kiu amas vin kaj komprenas vin. Mi fieras pri vi kaj mi amas vin.” Ili konsentis ke Simbegwire restu kun sia onklino tiom longe, kiom ŝi volos.
Oguhwe ngava ya mu tarerepo nkenye ezuva. Ngava wiza na Anita. Ta kwata ewoko lya Simbagwire. “Mbili musesugona, ame kwa kere mepuko,” age ta lili. “Kuvhura o pulisire nge ni heteke ko hena?” Simbagwire ta tara oguhwe ntani nosipara sawo sosinka. Makura age ta heda komeho kuliwora ntani ta tura mawoko gendi korutu rwa Anita
Lia patro vizitis ŝin ĉiutage. Fine li venis kune kun Anita. Ŝi etendis sin kaj prenis la manon de Simbegwire. “Mi tre bedaŭras, mia etulo, mi eraris,” ŝi kriis. “Ĉu vi jam permesos min reprovi?” Simbegwire rigardis sian patron kaj lian maltrankvilan vizaĝon. Tiam ŝi paŝis malrapide antaŭen kaj ĉirkaŭbrakis Anita.
Sivike sokukwama ko, Anita ta zigida Simbegwire, kumwe noyipwa yendi ntani namukurwa goguhwe gomukadi, va wize va ya lye kumwe kembo lyoguhwe. Yininke yoyiwa! Anita kwa terekere nondja nadinye edi gahara Simbagwire, nkenye gumwe kwalire dogoro ana kuta. Ano vanona kwa danaukire siruwo oso vakorona awo kuna ku uuyunga. Simbagwire kwa hefe ntani kwa lizuvhire upenda. Age ta tokora, asi ntaantani, ntaantani a tengure kembo a ya tunge noguhwe nozina wositumbwena
La sekvan semajnon Anita invitis Simbegwire, kune kun ŝiaj kuzoj kaj onklino, al la domo por manĝi. Kia manĝego ĝi estis! Anita pretigis ĉiujn el la plej amataj manĝaĵoj de Simbegwire, kaj ĉiuj manĝis ĝis sato. Poste la infanoj ludis, dum la plenkreskuloj diskutis. Simbegwire sentis sin feliĉa kaj kuraĝa. Ŝi decidis ke post nelonge ŝi revenos hejmen por vivi kune kun sia patro kaj duonpatrino.
Rukia Nantale
Benjamin Mitchley
Anna Sengumbe
kuangalia
5-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
