ǀAmnǀui, ǃaohnǃang koh gea jan.
Iam estis feliĉa familio.
Siǃa koh ǀoa ǁ’an khoe. Te hui siǃa nǃauasi ko ǃaoh kota tzi.
Ili neniam interbatalis. Ili helpis siajn gepatrojn hejme kaj kampe.
Te siǃa koh ǃoa siǃa ǀ’aesi ǁ’a siǃa nǁau to’oma da’a.
Sed ili ne rajtis proksimiĝi al fajro.
Siǃa koh ǂ’aun du siǃa ǁkoa waqnsi ko gǀu. Khama siǃa koh du ǀxoa siǃa ǀ’aesi ko thobo!
Ili ĉiam devis nokte fari sian laboron. Ĉar ili estis faritaj el vakso.
Te ǁ’a ǃarikxaomh sa ǁ’a ha nǀui koh kaice taqra ǀamtzi ku nǀanga.
Sed unu el la knaboj sopiris eliri en la sunlumon.
ǁ’ae nǀui okaa ǁ’a oosia sin ku u te ha ǃosin nǂai ǀxuri ha.
Iun tagon la sopiro estis tro forta. Liaj fratoj avertis lin…
Te tia ǁ’ae ǂaun! Te ǀam kohre ha.
Sed jam estis tro malfrue! Li fluidiĝis pro la varmega suno.
Thobo da’abiamh ǃka sih ǀoa nǀang ka siǃa se tca siǃa tshima o kohrea ǀam.
La vaksinfanoj tiel malĝojis vidi sian fraton forfandiĝi.
Xabe siǃa du ǂ’ang. Siǃa dua thoboa kohre ka ǀ’ae ko tzama.
Sed ili faris planon. Ili formis la fandiĝintan vakson kaj kreis birdon.
Siǃa tani ua siǃa tshia toa o tzama ko nǃohmǃo.
Ili transportis sian birdo-fraton supren al alta monto.
Tca ǀam ku o gǀaia, ha koh nǃohm u te ge’ea nǃom ǁ’hasi.
Kaj kiam la suno leviĝis, li forflugis kantante en la matenlumo.
Southern African Folktale
Wiehan de Jager
Cwi Debe
suda kunga
2-a nivelo
