Odongo sa Apiyo ǃxoana ǀxoa sa ba. Sa se ǃ’an cansih. ǀOa o tca skore te sin ǃ’o te si u se sih txunsin. Ha ǃxoana tjuǀ’hoa kxae ǁ’au he to’oma tcaq’a nǃa’an.
Odongo kaj Apiyo loĝis en la urbo kun sia patro. Ili antaŭĝojis la ferioperiodon. Ne nur pro la lernejo estis fermita, sed pro ili vizitis sian avinon. Ŝi loĝis en fiŝkaptista vilaĝo proksime al granda lago.
Odongo sa Apiyo ǃkasih nǀang khama sa te ka ua sa txun. Gǀua o kxaice sa ǁkaeǁkae ǀ’an sa txun ua tjuǀho. Siǃa ǀoa tza gǀua to’a te nǂoahn ǁaq’in nǃa’an ko can tci ooa.
Odongo kaj Apiyo estis ekscititaj, ĉar venis la tempo viziti sian avinon denove. La antaŭan nokton ili pakis siajn sakojn kaj pretiĝis por la longa vojaĝo al ŝia vilaĝo. Ili ne povis dormi kaj parolis la tutan nokton pri la ferio.
Nǃo’oma ko ǀama ǁua, siǃa nǁahn tjuǀho te u ǀxoa siǃa ba uto ko nǃom gǃorisih, nǃarih ǂaun tzi ǃhamh kota tiǃahinasih. Siǃa nǁaqara utosi sa siǃa ǂuan te ge’e.
Frue la sekvan matenon, ili foriris vilaĝen en la aŭto de sia patro. Ili veturis preter montoj, sovaĝaj bestoj kaj teplantejoj. Ili kalkulis aŭtojn kaj kantis kantojn.
ǁAma ka din nǃang da’abi ǁ’huin te kare tza.
Post iom da tempo, la infanoj laciĝis kaj ekdormiĝis.
Ba gaqmtsau Odongo kota Apiyo ka si tsia tjuǀho. Sa ho cua sa txun Nyar-Kanyada, ko ǂua ǃo ka ha cua ǃaihn din te can. Ha koh o dshaua gǀaoh he ǀ’hom.
Patro vekis Odongon kaj Apijon dum ili alvenis en la vilaĝon. Ili trovis Nyar-Kanyada, sian avinon, ripozantan sur mato sub arbo. Nyar-Kanyada en Luo, signifas ‘filino de la popolo de Kanyada’. Ŝi estis forta kaj bela virino.
Nyar-Kanyada nǂai ǁau ntzi siǃa ko tjunǀang te siǃa ge’e ka dxjani ka zoq’uin. Ha ǃomasin ǃkasih nǀang te sa ǀ’an ha ko xaro sa ǁama dorpa khoea.” Odongo koe nǁae. “A’a, mi xaro o kxaice!” Apiyo koe nǁae.
Nyar-Kanyada bonvenigis ilin en la domon kaj dancis ĉirkaŭ la ĉambro kantante kun ĝojo. Ŝiaj genepoj ĝojis doni al ŝi la donacojn, kiujn ili alportis de la urbo. “Unue malfermu mian donacon,” diris Odongo. “Ne, mia donaco unue!” diris Apiyo.
ǁAma ka ha ǃ’oa xaro toa Nyar-Kanyada ǀ’an ǀxae ko ha ǃomasih ko ǃ’hao tciooa.
Post kiam ŝi malfermis la donacojn, Nyar-Kanyada benis siajn nepojn laŭ tradicia maniero.
ǁAma Odongo kota Apiyo gǃa’ia tzi. Sa ǃxoe dhadhaba kota tzama mh.
Tiam Odongo kaj Apiyo iris eksteren. Ili postkuris papiliojn kaj birdojn.
Sa ǂxuru ǃahain ka khu taqma gǃu ǃka.
Ili grimpis arbojn kaj plaŭdis en la akvon de la lago.
Ka khoe kxoni sa ua ǃaoh ǁ’a sa gǀae ‘m gǀu ‘m-a. Sa ǀoa ‘m toan te ǁ’huin te kare tza!
Je mallumo, ili revenis al la domo por vespermanĝi. Antaŭ ol ili povis finmanĝi, ili endormiĝis!
ǀAm-a ǁua, da’abi ǁ’a hi ba nǁahn ǀxoa da’abi ko si txun te ua dorpa te siǃa sin ge ǀxoa siǃa txun Nyar-Kanyada.
La sekvan tagon, la patro de la infanoj veturis reen al la urbo lasante ilin kun Nyar-Kanyada.
Odongo sa Apiyo huia sa txun ko ǃaoh tciasi. Sa za gǃu te du da’a. Sa ǁkaeǁkae khukhu nǃuusi te khau nǃuubu ko ǁxara nǃang.
Odongo kaj Apiyo helpis sian avinon pri hejmaj taskoj. Ili alportis akvon kaj brullignon. Ili kolektis ovojn de la kokinoj kaj plukis legomfoliojn el la ĝardeno.
Nyar-Kanyada nǃaroh ha ǃomasi ko marisoan nǀoan ka ‘m ǀxoa ǃha. Ha nǂaisea sa ko tca sa o nǀoan gǃaq’i ka ‘m ǀxoa ǁ’aua ku’u ha ǀ’ae.
Nyar-Kanyada instruis siajn genepojn fari molan ugali por manĝi kun stufaĵo. Ŝi montris al ili kiel fari kokosan rizon por manĝi kun rostitaj fiŝoj.
Nǃooma nǀui Odongo ǁae gumi te ua tzi te gǀae nǂai ‘m. Te hi ǃaah gǃa’ama ǃaoha to’oma si. Te farama kxao taun ǀxoa Odongo. Te ko ha te nǂai ‘m a ha ǁxara ko gumi. ǀAm-a to’a ǁ’a ha dinnǃanga okaa, ǃhoanma to’a du te gumi ka ǀoa ce ka gǃa’ama tih.
Unun matenon, Odongo prenis la bovinojn de sia avino por paŝti. Ili kuris sur la bienon de najbaro. La kamparano koleris kontraŭ Odongo. Li minacis posedi la bovinojn pro manĝado de siajn rikoltojn. Post tiu tago, la knabo certigis, ke la bovinoj ne faris problemojn denove.
ǀAm dorea ǁua, da’abi u ǀxoa Nyar-Kanyada ko nǂaiǁ’amakhoea. Ha koh kxae nǃu’ubu sa o nǂaiǁ’ama gasi, zo kota gǂoah. Apiyo ko kaice are ǃoa ǁ’ama kxaosi ko ka ǂania. Odongo paka tcisa ǁ’amakxoasi ǁ’ama.
En alia tago, la infanoj iris al la bazaro kun Nyar-Kanyada. Ŝi havis budon por vendi legomojn, sukeron kaj sapon. Apiyo ŝatis diri al klientoj la prezon de varoj. Odongo pakus tion, kion aĉetis la klientoj.
ǀAma-a o toansi siǃa tcam ǁkae ti. Te sa hui sa txun ka nǁaq’ara ǀ’an mari sa ha hoa ǁ’amakhoea.
Je la fino de la tago ili kune trinkis chai-teon. Ili helpis avinon kalkuli la monon, kiun ŝi gajnis.
Xabe kua okaa skore ǃ’oan te da’abi ǂ’aun ua dorpa. Nyar-Kanyada ǀ’an Odongo ko ǁah te ǀ’an Apiyo ko jesima. Te pakah ǀ’an sia ko nǃama ‘m-asi.
Sed tro baldaŭ finiĝis la ferioj kaj la infanoj devis reiri al la urbo. Nyar-Kanyada donis al Odongo ĉapon kaj al Apiyo puloveron. Ŝi pakis manĝaĵojn por ilia vojaĝo.
Ka sa ba ce gǀae ǁ’a ha gǀae nǀhui sa, sa ǀoa kare nǁah. Sa ǀxom Nyar-Kanyada te ko ha ǁxam siǃa nǀang siǃa ua dorpa. Te ha zoma te ko, “Mi kaice gǂah ǂauan dorpa. Mi ǃhaia itsa ko ka itsa ce tsia mi ko tjuǀho.”
Kiam ilia patro venis por venigi ilin, ili ne volis foriri. La infanoj petegis Nyar-Kanyadan, ke li iru kun ili al la urbo. Ŝi ridetis kaj diris: “Mi estas tro maljuna por la urbo. Mi atendos, ke vi revenu al mia vilaĝo.”
Odongo sa Apiyo waqntsa nǃahma gǀaoha ha te ko ǁau ge.
Odongo kaj Apiyo ambaŭ brakumis ŝin forte kaj adiaŭis.
Ka Odongo sa Apiyo ce ua skore sa gǀae ǃoa sa ǂarasih ko ǀxoa o tjuǀho ga. Da’abi gesi ǂ’ang te ko dorpa ǀxoa te jan. Xabe siǃa gesin ko tjuǀho ǀxoa te jan. Xabe siǃa waqnhe zaihn te ko Odongo kota Apiyo kxae txun jan.
Kiam Odongo kaj Apiyo reiris al la lernejo, ili rakontis al siaj amikoj pri la vivo en la vilaĝo. Iuj infanoj sentis, ke la vivo en la urbo estas bona. Aliaj opiniis, ke la vilaĝo estas pli bona. Sed ĉefe ĉiuj konsentis, ke Odongo kaj Apiyo havas mirindan avinon!
Violet Otieno
Catherine Groenewald
Cwi Debe
suda kunga
4-a nivelo
