Mi tshima tza ǂ’ari. Mi ko coa ka tsau, khama mi te jan!
Mia frateto dormas ĝis malfrue. Mi vekiĝas frue, ĉar mi estas bonega!
Mi hin ku du ǀ’u ǀam.
Estas mi, kiu enlasas la sunon.
“A hin o mi nǃa’an tzi ǂua,” Mi taqe koe nǁae.
“Vi estas mia matenstelo,” diras panjo.
Mi ǁka miǀ’ae, mi ǀoa kxoa hui.
Mi lavas min. Mi ne bezonas iun ajn helpon.
Mi nǂaiǁkoa gǃua ǂa’u kota gǂoah ǀauhn ǁku nǀang.
Mi povas trakti la malvarmegan akvon kaj la bluan malbonodoran sapon.
Aia nǂaiǂ’anga mi, “nǁau ǂ’ari tzausih,” mi mani te ko, “ǀoa o mi!”
Panjo memorigas min, “Ne forgesu la dentojn!” Mi respondas, “Neniam, mi ne forgesos!”
Ka mi ǁka toan mi ǀ’ae, mi tsxam ǃunǃa’an kota gǁaq, ka nǂai ǁau ge sih.
Post la lavado mi salutas avĉjon kaj onjon kaj deziras al ili agrablan tagon.
ǁAma mi ǁaqma, “mi ka o nǃau aia,” Mi koe nǁae.
Tiam mi vestas min. “Mi estas granda nun, panjo,” mi diras.
Mi ǃ’o mi konibe kota ǁ’ang gǃoehsih.
Mi fermas la butonojn kaj bukas la ŝuojn.
Te mi nǁuri ka mi tshima ǃ’han skore nǂoahnsi.
Kaj mi certiĝas, ke mia frateto scias ĉion pri la lerneja novaĵo.
Klasi nǃang mi du tahn toan ko khoe nǀui waqnke.
En la klaso mi faras ĉiumaniere laŭeble plej bone.
Tci jan waqnke mi du xabe kui mi kaice ge to’oma.
Mi ĉiutage faras ĉiujn ĉi bonojn. Sed tio, kion mi plej ŝatas, estas ludi kaj ludi!
