Ĉe la malgranda bushaltejo en mia vilaĝo estis multa agado de homoj kaj superŝarĝitaj busoj. Sur la tero estis eĉ pli da ŝarĝoj. Helpantoj kriis la loknomojn kien iliaj busoj iris.
La urba buso estis preskaŭ plena, sed pli da homoj ankoraŭ antaŭenpuŝis. Iuj enmetis sian pakaĵon sub la buso. Aliaj metis la siajn interne sur la rakojn.
Ba kañenda baishilenga panyuma bakwachile matiketi aabo kumaboko saka bakeba pa kwikala mubbasi wayula. Bainetu bajinga na baana babacheeche bebabikile bulongo pakwikala namambo akuuba amba lwendo lwalepele.
Novaj pasaĝeroj kroĉis siajn biletojn, dum ili serĉis ie sidiĝi en la homplena buso. Virinoj kun junaj infanoj faris ilin komfortaj por la longa vojaĝo.
Mi alpremiĝis apud fenestro. Tiu, kiu sidis apud mi tenis firme verdan plastan sakon. Li portis malnovajn sandalojn, eluzitan mantelon, kaj li aspektis nervoza.
Natajile pangye ya bbasi ne kulanguluka amba mbena kusha muzhi wami, mpunzha mona komejile. Nailenga kutaunyi mukatampe.
Mi rigardis eksteren el la buso kaj rimarkis ke mi forlasis mian vilaĝon, la lokon, kie mi kreskis. Mi estis survoje al la granda urbo.
La ŝarĝado estis finfarita kaj ĉiuj pasaĝeroj sidis. Kolportistoj ankoraŭ enŝoviĝis en la buson por vendi siajn varojn al la pasaĝeroj. Ĉiuj kriis la nomojn de la haveblaj varoj. La vortoj sonis al mi strangaj.
Bakañenda bacheeche bapotele byakutoma, bakwabo nabo bapotele byakujisha ne kutendeka kunyeuna. Aba bujile mali nobe amiwa, batajilengakotu na menso.
Kelkaj pasaĝeroj aĉetis trinkaĵojn, aliaj aĉetis malgrandajn manĝetojn kaj komencis maĉi. Tiuj, kiuj ne havis monon, kiel mi, nur rigardis.
Bino byonse byaubiwenga byaimene pakumvwa kilulumo kyauta wa bbasi, kayukilo kakuba amba pano twinengezha kunyamuka. Bansongwalume babujile bapoteshenga kulupuka mubbasi.
Ĉi tiuj agadoj interrompis la hupadon de la buso, signo ke ni pretis foriri. La helpanto kriis ke la kolportistoj eliru.
Kiam la buso forlasis la bushaltejon, mi fiksrigardis tra la fenestro. Mi demandis min ĉu mi iam revenos al mia vilaĝo.
Byotwaendeleko palepa, mukachi mwa bbasi mwaishile kukaba kya kine kine. Nazhinzhibele namba kampepo nsakulaala.
La vojaĝo progresis, kaj la interno de la buso tre varmiĝis. Mi fermis miajn okulojn esperante dormi.
Bino milanguluko yami yabwelele kumuzhi. Nanchi ba maama bakekalatu bulongo nyi? Tululu twami tukaletanga mali nyi? Kolajami wamulume uka vulukanga kutekezha tubichi twami tucheeche nyi?
Sed mia menso vagis hejmen. Ĉu mia patrino estos sekura? Ĉu miaj kunikloj havigos monon? Ĉu mia frato memoros akvumi miajn ĝermintajn arbetojn?
Mujishinda, nalamine jizhina jampunzha kwaikalanga ba mwisho mutaunyi mukatampe. Nejitongwelenga ne mutulo inge nalaala.
Survoje mi enmemorigis la nomon de la loko, kie mia onklo loĝis en la granda urbo. Mi ankoraŭ murmuris ĝin, kiam mi ekdormis.
Panyuma yama awala atanu ne ana, nabukile nakyongo kyobaimbilenga ku bbasi ne kwita bakañenda babwelelenga kumuzhi kwetu. Natolele ka kyola kami ne kulupuka mubbasi.
Naŭ horoj poste mi vekiĝis pro laŭta ekbruo kaj voko al pasaĝeroj kiuj reiros al mia vilaĝo. Mi ekprenis mian saketon kaj saltis el la buso.
Lesley Koyi, Ursula Nafula
Brian Wambi
Ruth Kapamba, Mwitila Ntabo
kaonda
3-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
