Khalai piediras al la lernejo. Survoje ŝi parolas al la herbo. “Herbo, mi petas, kresku verda kaj ne sekiĝu.”
Khalai upita paji maluba amungye, “Nemupopwelapo aneba maluba, twajijilai nakulala buluba pa kuuba amba nemubikenga munsuki yami.”
Khalai preterpasas sovaĝajn florojn. Floroj, mi petas, daŭre floru, tiel ke mi povos meti vin en mian hararon.
Kusukuulu, Khalai wisamba nakichi kiji pakachi kalubanzha. “Nakupopwelapo obe kichi, sapukanga namisampi pa kuuba amba tutangilengamo munshi mukimfutele kyobe.”
En la lernejo Khalai parolas al la arbo en la centro de la korto. “Arbo, mi petas, kreskigu grandajn branĉojn, tiel ke ni povas legi sub via ombro.”
Khalai wamba naluvimba lwa pasukuulu, “Nakupopwelapo koma saka wakosa pa kuuba uvimbile sukuulu wetu nekukanya bantu batama babulenga kutwela mukachi.”
Khalai parolas al la arbedo, kiu ĉirkaŭas ŝian lernejon. “Mi petas, kresku forta kaj haltigu la malbonulojn enveni.”
Ursula Nafula
Jesse Pietersen
Ruth Kapamba, Mwitila Ntabo
kaonda
2-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
