Subite ili ekkonsciis ke estas jam malfrue. Ili rapidis hejmen al la vilaĝo.
Byobafikilenga kubwipi na mazubo, Nozibele wakwachile munshigo. Walubileko malungo anji! “Nshijikinyaiko!” Wapopwejile bakwabo. Bino bakwabo bakaine amba bwaila.
Kiam ili preskaŭ alvenis hejmen, Nozibele metis sian manon sur la kolon. Ŝia kolĉeno estis forgesita! “Mi petas, revenu kun mi!” ŝi petis siajn amikojn. Sed ŝiaj amikoj diris ke estis jam tro malfrue.
Nozibele wabwelele bunke kumukola. Wataine malungo anji kabiji watendekele ne kubwela kunzubo. Bino walubijilemo mambo pafichile.
Do Nozibele reiris sola al la rivero. Ŝi trovis la kolĉenon kaj rapidis hejmen. Sed ŝi perdiĝis en la mallumo.
Surprize al ŝi, hundo malfermis la pordon kaj diris, “Kion vi volas?” “Mi perdiĝas kaj bezonas lokon por dormi,” diris Nozibele. “Eniru, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele eniris.
Tiam la hundo diris, “Kuiru por mi!” “Sed mi neniam kuiris por hundo antaŭe,” ŝi respondis. “Kuiru, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele kuiris iom da manĝaĵo por la hundo.
Tiam la hundo diris, “Ordigu la liton por mi!” Nozibele respondis, “Mi neniam ordigis liton por hundo.” “Ordigu la liton, alie mi mordos vin!” diris la hundo. Do Nozibele ordigis la liton.
Ĉiutage ŝi devis kuiri kaj balai kaj lavi por la hundo. Tiam, iun tagon, la hundo diris, “Nozibele, hodiaŭ mi devas viziti iujn amikojn. Balau la domon, kuiru la manĝaĵon kaj lavu miajn vestaĵojn antaŭ ol mi revenos.”
Aku Kabwa ufumapotu, Nozibele wayokwele nsuki isatu mumutwe wanji. Wabikile lusuki umo kunshi ya mwanya, mukwabo kunyuma ya kinzhilo, kabiji mukwabo wamubikile mukipaka. Ponkapo wanyemene lubilo lwakine kine kubwela kwabo.
Tuj kiam la hundo foriris, Nozibele prenis tri harojn de sia kapo. Ŝi metis unu haron sub la liton, unu malantaŭ la pordon kaj unu en la ĉirkaŭbarejon. Tiam ŝi kuris hejmen laŭeble plej rapide.
Kiam la hundo revenis, li serĉis Nozibele. “Nozibele, kie vi estas?” li kriis. “Mi estas ĉi tie, sub la lito,” diris la unua haro. “Mi estas ĉi tie, malantaŭ la pordo,” diris la dua haro. “Mi estas ĉi tie, en la ĉirkaŭbarejo,” diris la tria haro.
Kabwa ponkapo wayukile amba Nozibele wamubepa. Nanchi wanyemene ne kumulondela kufika nekumuzhi. Akwa kumuzhi balongo banji Nozibele bamupembelejilenga Kabwa na bichi bikatampe. Kabwa pa kumona bichi wanyemene kufuma popo kebamumwenepo jikwabo ne.
Tiam ekkonsciis la hundo ke Nozibele trompis lin. Do li kuris kaj kuris la tutan vojon al la vilaĝo. Sed la fratoj de Nozibele atendis tie kun grandaj bastonoj. La hundo turnis sin kaj forkuris, kaj poste ĝi ne revidiĝis.
Tessa Welch
Wiehan de Jager
Mwitila Ntabo
kaonda
3-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
