Kera kera habya omuyi mughuma owabya ikere n’obutseme.
Iam estis feliĉa familio.
Isibalilhwa kutse eritsumangana. Abana ibakawathikaya ababuthi babo eka kandi n’omwirima.
Ili neniam interbatalis. Ili helpis siajn gepatrojn hejme kaj kampe.
Aliryo isibalikiriribawa erighenda hakuhi nomuliro.
Sed ili ne rajtis proksimiĝi al fajro.
Ibakakolha emibiri yabo yomwakiro. Kusangwa babya bakolire omw’animba eyikanyegha.
Ili ĉiam devis nokte fari sian laboron. Ĉar ili estis faritaj el vakso.
Neryo omughuma okwabalhwana abya inyanzire erighenda okwamwisi.
Sed unu el la knaboj sopiris eliri en la sunlumon.
Nimwanabya anzire erighenda okwamwisi, baghalha babu mubamuhabulha ambu sikiwene, kusangwa omwisi akanyeghaya enimba.
Iun tagon la sopiro estis tro forta. Liaj fratoj avertis lin…
Obuthuku buthebwabya buli, neryo mw’anyegha okwamwisi.
Sed jam estis tro malfrue! Li fluidiĝis pro la varmega suno.
Ikwa abana abenimba mubahunerera bakalhangira mughalha wabubo akany’enga neribbumbutuka.
La vaksinfanoj tiel malĝojis vidi sian fraton forfandiĝi.
Abasighalha mubathwa obwenge. Enimba eyabbumbutukira ahisi mubathwamu erikolha ekinyonyi.
Sed ili faris planon. Ili formis la fandiĝintan vakson kaj kreis birdon.
Mubathwalha ekinyonyi kighalhakyabubo okw’akithwa.
Ili transportis sian birdo-fraton supren al alta monto.
Neryo eryuba mulyalenga, ekinyonyi nakyo mukyaghulhuka neryimba kuhikya omwangyakya.
Kaj kiam la suno leviĝis, li forflugis kantante en la matenlumo.
Southern African Folktale
Wiehan de Jager
Amos Mubunga Kambere
konza
2-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
