Ŝanĝi lingvon
Esperanto
amhara
angla
araba
bengala
ĉina (kantona)
ĉina (norma)
daria
filipina
franca
germana
hispana
itala
japana
korea
norvega (bokmål)
norvega (nynorsk)
panĝaba
paŝtuna
persa
pola
portugala
somala
svahila
tetuna
tibeta
turka
ukraina
urdua
Pliaj lingvoj...
Reiri al la rakontolisto
Ekiro Nalw’eka ingaghenda omw’akibugha
La tago, kiam mi foriris hejmon por iri al la urbo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
Ah’ebbasi yikimana omwakyalo kyethu hakusulha abandu haima n’esya’bbasi esihekire abandu banene erirenga ekipimo. Ahisi okwakithaka naho hanuswire ebindu. Abalebesya bakabirikira n’erithulha ah’esya’bbasi sikaghenda.
Ĉe la malgranda bushaltejo en mia vilaĝo estis multa agado de homoj kaj superŝarĝitaj busoj. Sur la tero estis eĉ pli da ŝarĝoj. Helpantoj kriis la loknomojn kien iliaj busoj iris.
“Kibugha! Kibugha! oyukaghenda ebulengera lyuba” omulebesya akabirikira. Eyo y’ebbasi eyikendindwalha omw’akibugha.
“Urbo! Urbo! Iranta okcidenten!” Mi aŭdis helpanton krii. Tio estis la buso, kiun mi devis kapti.
Ebbasi eyikaghenda omwakibugha yabya iyabiryosulha, kyonga abandu abakinayisoka muyo. Abandi ibanemuhira emighughu yabo yahisi y’ebbasi. Abandi bakasambiraya emighughu yabo okwa ndatha y’ebbasi.
La urba buso estis preskaŭ plena, sed pli da homoj ankoraŭ antaŭenpuŝis. Iuj enmetis sian pakaĵon sub la buso. Aliaj metis la siajn interne sur la rakojn.
Abalhambayiri abandi bakahamba esya tighiti syabo sy’omwabyalha banemusondia aheryikalha omwabbasi eyiswire. Abaghole abali n’abana balere mubalhangira bathi bakabalembera ndeke, kusangwa olhughendo nilhuli.
Novaj pasaĝeroj kroĉis siajn biletojn, dum ili serĉis ie sidiĝi en la homplena buso. Virinoj kun junaj infanoj faris ilin komfortaj por la longa vojaĝo.
Neryo munayihathathania hakuhi neridirisa. Oyuwabya ikere hakuhi nayi mwahambirirya okwakyikapa kiwe ekyamatsitsi. Abya ambere esyakyapali, n’ekabuthe eyikulire kandi mwalhangirikana ngali mwobuba.
Mi alpremiĝis apud fenestro. Tiu, kiu sidis apud mi tenis firme verdan plastan sakon. Li portis malnovajn sandalojn, eluzitan mantelon, kaj li aspektis nervoza.
Nabere nawusa ameso weyihya, mwanalhangira kunamasigha ekyalo kyethu, ahanabuthirawa nerikulhira, obo ngaghenda omwakibugha.
Mi rigardis eksteren el la buso kaj rimarkis ke mi forlasis mian vilaĝon, la lokon, kie mi kreskis. Mi estis survoje al la granda urbo.
Eripakira mulyahwa nabulimundu mwikalha omw’abbasi. Abatembeyi aliryo bakabya ibakinayiyiseseraya eriwulia ebindu byabu. Buli mutembeyi akabirikira ebiri okwabeyi ngokwakaghulhaya. Ebindu mubyanzobera bakathabirikira.
La ŝarĝado estis finfarita kaj ĉiuj pasaĝeroj sidis. Kolportistoj ankoraŭ enŝoviĝis en la buson por vendi siajn varojn al la pasaĝeroj. Ĉiuj kriis la nomojn de la haveblaj varoj. La vortoj sonis al mi strangaj.
Abandi mubaghulha o’kwebyerinywa, abandi mubaghulha okw’abyalya eby’eritakunya. Abo abathabya bawithe sente, ngangye, mubakwama kyathungerera.
Kelkaj pasaĝeroj aĉetis trinkaĵojn, aliaj aĉetis malgrandajn manĝetojn kaj komencis maĉi. Tiuj, kiuj ne havis monon, kiel mi, nur rigardis.
Neryo ebbasi muyathera engombe yikamanyisya yithi thwamayahongoka. Neryo abalebesya mubabirikira abatembeyi erilhwamu kusangwa ebbasi yikayahongoka.
Ĉi tiuj agadoj interrompis la hupadon de la buso, signo ke ni pretis foriri. La helpanto kriis ke la kolportistoj eliru.
Neryo abatembeyi mubasukumana bakarondia enzira yerihulhuka omw’abbasi. Abandi mubasubulya okwasyambulho syabalyaghulha. Abandi mubalengesya erithasyaghulia esyomwiso.
Kolportistoj puŝis unu la alian por elbusiĝi. Kelkaj redonis monŝanĝon al la vojaĝantoj. Aliaj faris lastatempajn klopodojn vendi pli da aĵoj.
Ebbasi yabere yikatsimbulha munalebererya omwadirisa. Munayibulya indi obo mbwino nganemwesathasasubulha erisuba omwakyalo kyethu.
Kiam la buso forlasis la bushaltejon, mi fiksrigardis tra la fenestro. Mi demandis min ĉu mi iam revenos al mia vilaĝo.
Olhughendo lhukahika ahakathikathi, neryo omwakathi k’ebbasi mumwahisya. Munaliba ameso ingarondya othulho.
La vojaĝo progresis, kaj la interno de la buso tre varmiĝis. Mi fermis miajn okulojn esperante dormi.
Ebilengekanio byaghe mubyabya ibinemusuba eka. Munayibulya ibwa iya mama anemwendibya ndeke? Esyambanya syaghe sinemwendisyaghulha? Mughalha wethu anemwesyabya akaseserera emithi yaghe?
Sed mia menso vagis hejmen. Ĉu mia patrino estos sekura? Ĉu miaj kunikloj havigos monon? Ĉu mia frato memoros akvumi miajn ĝermintajn arbetojn?
Omwanzira munatsuka eribya ingasuba omwalina ly’ekikaro ekya somulere waghi ikeremu. Ngakyinalengekanaya, neryo munahambwa othulho.
Survoje mi enmemorigis la nomon de la loko, kie mia onklo loĝis en la granda urbo. Mi ankoraŭ murmuris ĝin, kiam mi ekdormis.
Habere hahwa saha mwenda, munabuka ingowa eribirikira lyabalebesya bakabirikira abandu abakaghenda omwa kyalo. Neryo munabakulha esakira yaghe, nerihulhuka omw’abbasi lhubalhuba.
Naŭ horoj poste mi vekiĝis pro laŭta ekbruo kaj voko al pasaĝeroj kiuj reiros al mia vilaĝo. Mi ekprenis mian saketon kaj saltis el la buso.
Ebbasi eyikasuba omw’akyalo neryo muyanguha eryosulha. Obo yikayasubayo ewethu, naghi namasighalira erirondekania ahasomulere waghe ikere.
La buso veturonta reen rapide pleniĝis . Baldaŭ ĝi reiros orienten. La plej grava afero por mi nun estis serĉi la domon de mia onklo.
Verkita de: Lesley Koyi, Ursula NafulaIlustrita de: Brian WambiTradukita de: Amos Mubunga Kambere
Lesley Koyi, Ursula Nafula
Brian Wambi
Amos Mubunga Kambere
konza
3-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
