Elŝuti PDF-on
Reiri al la rakontolisto

wa’Ngoko oko na W’Isamba Kokino kaj Aglo

Verkita de Ann Nduku

Ilustrita de Wiehan de Jager

Tradukita de Amos Mubunga Kambere

Lingvo konza

Nivelo 3-a nivelo

Laŭtlegi la tutan rakonton Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.


Kera kera, iya wa’Ngoko na w’Isamba babya banywani. Kandi babya bikere n’obuholho nebindi binyonyi. Aliriryo wa’Ngoko na w’Isamba sibyabya byasi eriwulhuka.

Iam Kokino kaj Aglo estis amikoj. Ili vivis en paco kun ĉiuj aliaj birdoj. Neniu el ili sciis flugi.


Kiro kighuma, enzalha muyawa omwakihugho. W’Isamba inyakaghenda lhughendo lhuli erirondia akalyo. Erisamba irikasubulha iryabirilhuha. “Nikwa ibwa hanatholere ihabya enzira eyerighenderamu” w’Isamba mwalengekania.

Iun tagon regis malsato en la lando. Aglo devis paŝi tre malproksimen por trovi manĝaĵon. Ŝi revenis tre laca. “Devas esti pli facila maniero vojaĝi!” diris Aglo.


Wankoko abere akabuka amasa nekihanulho. Amatsuka erisorokya ebyeya ebikathoghonga okwasindi nyonyi. Neryo amabwirasyo athi, “tulhandikanaye ebyeya neribiwathikania okwabyethu” wa’Ngoko amahanulha, “obundi byanganaleka ithwa wulhuka”

Post bona dormo Kokino havis brilan ideon. Ŝi komencis kolekti la falintajn plumojn el ĉiuj siaj birdaj amikoj. “Ni kudru ilin kunen super niaj propraj plumoj,” ŝi diris. “Eble tio faros vojaĝi pli facila afero.”


w’Isamba yowanabya awithe enginzo eyikalhanda, neryo mwatsuka eriyilhandira kwebyeya. W’Isamba mwayikolhera ebipupa bibiri ebyowene, neryo amawulhuka omwamwanya hali. W’Ngoko nayo neryo amayibweka enginzo neryo amatsuka erilhanda, ibwa neryo amalhuha. W’Ngoko amasingha enginzo yokwa kabada akathibitha omwa kyitsumbyo eriyahukira othwana thwiwe.

Aglo estis la sola en la vilaĝo kun kudrilo, do ŝi komencis kudri unue. Ŝi faris al si paron da belaj flugiloj kaj flugis alta super Kokino. Kokino prunteprenis la kudrilon, sed ŝi baldaŭ laciĝis pri kudrado. Ŝi lasis la kudrilon sur la ŝranko kaj iris en la kuirejon por prepari manĝaĵon por siaj infanoj.


Ebindi binyonyi byabere byalangira iya w’Isamba akawulhuka omwamwanya, mubyasaba wa’Ngoko yenginzo nabyo byangayikolera ebipupa. Neryo kathuku kake, enbinyonyi byamatsuka erisulha omwamwanya neriwulhuka.

Sed la aliaj birdoj vidis Aglon flugi for. Ili petis Kokinon prunti al ili la kudrilon por fari flugilojn ankaŭ por ili mem. Baldaŭ birdoj flugis ĉie supre en la ĉielo.


Neryo enyonyi eyawunzerera erilhanda yabere yikasubulya enginzo, muyithasangana wa’Ngoko yahakuhi. Muyasighira enginzo y’obwana bwa wa’Ngoko. Neryo bwamatsuka erisatha omwanginzo, bwabere bwalhuha erisatha, bwamasighayo omwamusenyi.

Kiam la lasta birdo redonis la pruntitan kudrilon, Kokino ne estis tie. Do ŝiaj infanoj prenis la kudrilon kaj ekludis kun ĝi. Kiam ili laciĝis pri la ludo, ili lasis la kudrilon en la sablo.


Omwithungyi, w’Isamba amasubulha. Amasaba enginzo yiwe akathasyalhanda neribazirira ebyeya biwe ebyabya ibyabirimusunukalhako habw’olhughendo lhuli. wa’Ngoko mwalebya okwa kabada ahababya bakabikayo, siyiriho! Amalebya kyitsumbyo, siyiriyo, amalebya n’omwabbalazi, namo yamabya isiyirimo. Enginzo neryo yamabulirana.

Poste tiun posttagmezon, Aglo revenis. Ŝi petis la kudrilon por ripari iujn plumojn kiuj malfiksiĝis sur ŝia vojaĝo. Kokino rigardis la ŝrankon. Ŝi rigardis en la kuirejon. Ŝi rigardis en la korton. Sed la kudrilo troviĝis nenie.


“Thasamba kiro kiwuma” wa’Ngooko akayisengerezaya w’Isamba. Ngendibanayo neryo wangabazirira ebyeya byaghu neriyarondia ebindi byalya. “Kale basi, kiro kiwuma kisa”, w’Isamba amaligha. “Wamabirilemwa iribana enginzo yaghe, ukendimbererya kawuma okwathwana thwaghu mwandihi yenginzo yaghe. Sihali kabusa.

“Nur donu al mi tagon,” Kokino petegis Aglon. “Tiam vi povos ripari vian flugilon kaj flugi por akiri manĝaĵon denove.” “Nur unu tagon pli,” diris Aglo. “Se vi ne trovos la kudrilon, vi devos doni al mi unu el viaj idoj kiel pagon.”


w’Isamba abere akasubulha ekiro kyakabiri, akasangana wa’Ngoko inyanemukwesa omusenyi akarondia enginzo. Neryo enginzo muyithabanika. W’Isamba mwawulhuka neriyabakulha akana kawuma okwathwana thwe’ngoko. Neryo kyalekire bulikiro erisamba likabya likabanika ahali esyangoko, sikasangawa isinemukwesa sikarondia enginzo yabene.

Kiam Aglo venis la venontan tagon, ŝi trovis Kokinon skrapantan en la sablo, sed neniu kudrilo. Do Aglo flugis tre rapide kaj kaptis unu el la idoj. Ŝi forportis ĝin. Ĉiam post tiam, kiam ajn Aglo aperas, ŝi trovas Kokinon skrapantan en la sablo por la kudrilo.


wa’Ngoko akabya akalhangira ekitsutsu kyebipupa bya w’Isamba, neryo akapwirira othwana thwiwe, thubisame omwabithi kusangwa w’Isamba akendithuheka. Othwana natho thukabugha thuthi, “nethu sithuli bakyiro, thukendithibitha”.

Kiam la ombro de la flugilo de Aglo falas sur la kampo, Kokino avertas siajn idojn. “Eliru el la nuda kaj seka tereno.” Kaj ili respondas, “Ni ne estas malsaĝuloj. Ni kuros.”


Verkita de: Ann Nduku
Ilustrita de: Wiehan de Jager
Tradukita de: Amos Mubunga Kambere
Lingvo: konza
Nivelo: 3-a nivelo
Fonto: Hen and Eagle el la Afrika Rakontolibro
Krea Komunaĵo Permesilo
Ĉi tiu verko estas disponebla laŭ la permesilo Krea Komunaĵo Atribuite 3.0 Tutmonda.
Opcioj
Reiri al la rakontolisto Elŝuti PDF-on