Kera Kera abandu sibabya basi kindu. Isibasi erihera ebyalia, kutse erilhanda esyo’ngyimba, kutse erikolha emighera. Omulimu Nyame owo mwamwanya aby’awithe obwenge bwosi omwakihugho. Mwabubika ndeke omwiregha, ly’eribumba.
Longe, longe antaŭe la homoj ne sciis ion ajn. Ili ne sciis kiel farmi kultivaĵojn aŭ kiel teksi tukojn aŭ kiel fari ferajn ilojn. La dio Nyame supre en la ĉielo havis ĉiun saĝecon de la mondo. Li tenis ĝin sekura en argila kruĉo.
Kiro kighuma, Nyame mwathwamu erihererya eriregha ly’obwenge ly’Anansi. Bulindambi Anansi anabya amalebya omw’iregha, inyakaminya ekindu kihyaka. Neryo inyakatsema!
Unu tagon, Nyame decidis ke li donos la kruĉon de saĝeco al Anansi. Ĉiam kiam Anansi rigardis en la argilan kruĉon, li lernis ion novan. Ĝi estis tiel ekscita!
Neryo Omuhanya owomururu Anansi mwalengekania, “ngendibisa iriregha omwamuthi eyiwulhu kutsibu. Neryo nangayimirya amange wingyowene”. Neryo mwatimbia ekihururu kirikiri okw’iregha neryo amaboheralyo okwalibunda. Amatsuka erisamba omwamuthi. Nikwa neryo amalemwa erisamba kusangwa eriregha mulyabya likathulha okwa maru akabugha athi akasamba.
Avida Anansi pensis, “mi tenos la kruĉon ĉe la supro de alta arbo. Tiel mi povas havi ĉion por mi mem!” Li ŝpinis longan fadenon, bobenis ĝin ĉirkaŭ la argilan kruĉon kaj ligis ĝin al sia stomako. Li komencis grimpi la arbon. Sed estis malfacile grimpi la arbon kun la kruĉo frapanta liajn genuojn la tutan tempon.
Obo endambi yosi mughalha wa Anansi abya inyane ahisi akathasamalira kwa akasamba. Neryo amabulya, “sikyangabere kibuya kawabohera eriregha ly’okwamughongo?” Anansi mwalengesya eribohera eriregha ly’obwenge okwamughongo,neryo kyamamubera kyolho erisamba.
La tutan tempon la juna filo de Anansi estis observanta malsupre ĉe la trunko de la arbo. Li diris, “Ĉu ne estus pli facile grimpi se vi anstataŭe ligus la kruĉon al via dorso?” Anansi provis ligi la argilan kruĉon plenan de saĝeco al sia dorso, kaj tio vere estis multe pli facila.
Neryo omwakathambi kake amahika okwa kasweswe komuthi. Neryo amimana nerilengekania, “ningye ngatholere eribya n’obwenge, kandi ibwa mughalha wayi yowamanyilenga obwenge!” Anansi neryo amahithana, amapura eriregha ly’eribumba amalitsungya ahisi y’omuthi.
Tujtuje li atingis la supron de la arbo. Sed tiam li haltis pensante, “mi devus esti tiu kiu havas ĉiun saĝecon sed jen mia filo estis pli lerta ol mi!” Anansi estis tiel kolera pri tio ĉi ke li ĵetis la argilan kruĉon malsupren for de la arbo.
Lyamawa ahisi, lyamathulhangika mwa bitsweka binganabi. Neryo obwenge bwamabya bwabulimundu eriyimirya bwa bbule. Neryo abandu bamaminya erihingha, erilhanda esyangyimba, erihesa emighera, nebindi binene ebya bandu basi munabwire.
Ĝi frakasiĝis en pecojn sur la tero. La saĝeco estis libera por dividiĝi inter ĉiuj. Kaj tiel la homoj lernis farmi, teksi tukojn, fari ferajn ilojn, kaj ĉiujn aliajn aferojn kiujn homoj scias fari.
Ghanaian folktale
Wiehan de Jager
Amos Mubunga Kambere
konza
3-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
