Ongula inene fikulimwe inakulu ya Vusi okwe mu ifana, “Vusi tambula ei eli u litwale kovadali voye. Ova hala okuninga oshikuki shefundula lamumwanyoko.”
Frue iun matenon la avino de Vusi vokis lin, “Vusi, bonvolu porti tiun ĉi ovon al viaj gepatroj. Ili volas fari grandan kukon por la edziniĝo de via fratino.”
Mondjila yokuya keumbo lovakulunhui vaye, Vusi okwa shakena noumati vavali tava likola oiimati. Okamati kamwe oka nyeka ko ei kuVusi ndele take li denge momuti. Ei ola tatauka po.
Survoje al siaj gepatroj Vusi renkontis du knabojn kiuj kolektis fruktojn. Unu el la knaboj ekprenis la ovon de Vusi kaj pafis ĝin al arbo. La ovo rompiĝis.
“Owa ninga ngahelipi ngaho?” Vusi ta kwena. “Ei olo ola li loshikuki. Oshikuki shefundula lomumwamemekadona. Mumwameme otaka tya ngahelipi ngeenge opa kala pehe na oshikuki shefundula?”
“Kion vi faris?” ekkriis Vusi. “Tiu ovo estis por kuko. La kuko estis por la edziniĝo de mia fratino. Kion diros mia fratino, se ne estos geedziĝa kuko?”
Oumati ovali ve uditile Vusi onghenda eshi va shinda Vusi. “Itatu dulu vali okuninga sha kombinga yoshikuki, ashike apa ope na odibo ei oyamumwanyoko e ke litwile ko,” Okamati kamwe osho ka ti. Vusi okwa twikila nolweendo laye.
La knaboj tre bedaŭris ke ili mokis Vusi. “Ni ne povas helpi pri la kuko, sed jen bastono por via fratino,” unu el ili diris. Vusi daŭrigis sian vojaĝon.
Mondjila okwa shakena mo novalumenhu vavali tava tungu onduda/eumbo. “Natu longife po koshiti shoye molwaashi osha kola?” Umwe osho a pula. Ashike oshiti kasha li sha kola nokutungifa nomolwaasho osha teka.
Survoje li renkontis du virojn kiuj konstruis domon. “Ĉu ni povas uzi tiun fortan bastonon?” demandis unu el ili. Sed la bastono ne estis sufiĉe forta, kaj ĝi rompiĝis.
“Omwa ninga ngahelipi ngaho?” Vusi ta kwena. “Oshiti osho osha li omaano amumwamemekadona. Ovalikoli voiimati ovo va pange oshiti osho shaashi va tatula po ei loshikuki. Oshikuki osha li shefundula lamumwamemekadona. Paife kape na ei, kape na oshikuki po, kape na omaano. Mumwameme ote ke shi tila ngahelipi?”
“Kion vi faris?” ekkriis Vusi. “Tiu bastono estis donaco por mia fratino. La fruktokolektistoj donis la bastonon al mi, ĉar ili rompis la ovon por la kuko. La kuko estis por la geedziĝo de mia fratino. Nun estas neniu ovo, neniu kuko, kaj neniu donaco. Kion diros mia fratino?”
Ovatungi okwa li va eta onghenda eshi va teya oshiti. “Katu na vali osho hatu dulu okuninga kombinga yoshikuki, ashike tambula omwiidi wokuuvilika u twaalele mumwanyoko,” Omulumenhu umwe osho a ti. Nopo nee Vusi okwa twikila olweendo laye.
La konstruistoj tre bedaŭris ke ili rompis la bastonon. “Ni ne povas helpi pri la kuko, sed jen iom da tegmenta pajlo por via fratino,” diris unu el ili. Kaj do Vusi daŭrigis sian vojaĝon.
Mondjila Vusi okwa shakena mo nomunahambo e na ongobe. “Omwiidi muwa ngahelipi ou, iho pe nge yo okamhumbulu? Ongobe tai pula.?” Ashike omwiidi owa li munyenye unene ndele ongobe tai u li po aushe!
Survoje Vusi renkontis bieniston kaj bovinon. “Kia bongusta pajlo, ĉu mi rajtas manĝeti iomete?” demandis la bovino. Sed la pajlo estis tiel bongusta, ke la bovino manĝis ĉiom!
“Owa ninga nee ngahelipi ngaho?” Vusi osho a pula ta kwena. Omukuto oo owa li omaano amumwamemekadona. Nde u pewa kovatungi shaashi va teya po onhondje nde i pewa kovalikoli voiimati. Ovalikoli voiimati ove i pa nge shaashi va tatula ei la li loshikuki shamumwamemekadona. Oshikuki osha li shefundula yamumamemekadona. Paife kape na ei, kape na oshikuki shefundula lomumwamemekadona po kape na omaano. Mumwamememekadona ote ke shi tila ngahelipi?”
“Kion vi faris?” ekkriis Vusi? “Tiu pajlo estis donaco por mia fratino. La konstruistoj donis la pajlon al mi, ĉar ili rompis la bastonon de la fruktokolektistoj. La fruktokolektistoj donis la bastonon al mi, ĉar ili rompis la ovon por la kuko de mia fratino. La kuko estis por la edziniĝo de mia fratino. Nun estas neniu ovo, neniu kuko, kaj neniu donaco. Kion diros mia fratino?”
Ongobe oya li i udite onghenda eshi ya kwatwa koufukedi. Omunahambo okwa dimina opo Vusi a ye nongobe ongomaano omumwainakadona. Vusi okwa ya komesho nolweendo laye.
La bovino tre bedaŭris ke ŝi tiel avidis. La bienisto konsentis ke la bovino iru kun Vusi kiel donaco por lia fratino. Kaj Vusi pluiris sur la vojo.
Pefimbo ouvalelo tau liwa ongobe oya faduka po ya shuna komunahambo. Vusi okwa puka ondjila molweendo laye. Okwa fika a tokelwa koshivilohombolo shomumwaikadona. Okwa hanga ovaenda voshivilo tava li nale nokuli.
Sed la bovino rekuris al la bienisto je horo vespermanĝa. Kaj Vusi perdiĝis dum sia vojaĝo. Li alvenis tre malfrue por la geedziĝo de sia fratino. La gastoj jam estis manĝantaj.
“Nandi ninge ngahelipi?” Vusi osho e lipula nenyeme. “Ongobe inya ya faduka po oyo ya li omaano, ya ya ponhele yomukuto ou nda pelwe kovatungi. Ovatungi ova pele nge omukuto shaashi vali va teya onhondje nde i pelwe kovalikoli voiimati. Ovalikoli voiimati ova pele nge onhondje shaashi va tatulile ei loku ka ninga oshikuki. Oshikuki osha li shoshivilohombolo. Paife ngaha ei kali po, kape na oshikuki po kape na omaano.”
“Kion mi faru?” ekkriis Vusi. “La bovino kiu forkuris estis donaco, kompense pro la pajlo, kiun donis al mi la konstruistoj. La konstruistoj donis al mi la pajlon, ĉar ili rompis la bastonon de la fruktokolektistoj. La fruktokolektistoj donis al mi la bastonon, ĉar ili rompis la ovon por la kuko. La kuko estis por la geedziĝo. Nun estas neniu ovo, neniu kuko, kaj neniu donaco.”
Omumwainakadona waVusi okwa diladila moule ndele ta ti,, “Vusi mumwameme, ame nghi na ko na sha unene nomaano. Ame nghi na yo noshikuki! Atushe otwa hangana apa, ame ondi yadi ehafo. Paife inda u ka djale oikutu yoye yoshivilo ndele hatu tyapula efiku eli!”naVusi osho a ninga.
La fratino de Vusi pensis iomete, tiam ŝi diris, “Vusi, mia frato, ne vere gravas al mi la donacoj. Eĉ ne la kuko! Ni ĉiuj estas kune ĉi tie, do mi ĝojas. Nun surmetu viajn bonajn vestaĵojn, kaj ni festu tiun ĉi tagon!” Kaj do Vusi tion faris.
Nina Orange
Wiehan de Jager
Fritz David
kuanjama
4-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
