Odongo naApiyo ova kala moshilando naxe. Ova li va hala nokuhalela efudo li fike. Hamolwaashi, ashike ofikola oya pata. Ashike unene omolwaashi ohava kala va hala okuya va ka talele po inakulu. Inakulu okwa li momukunda hamu kwatwa eeshi wa li u li popepi netale.
Odongo kaj Apiyo loĝis en la urbo kun sia patro. Ili antaŭĝojis la ferioperiodon. Ne nur pro la lernejo estis fermita, sed pro ili vizitis sian avinon. Ŝi loĝis en fiŝkaptista vilaĝo proksime al granda lago.
Odongo naApiyo okwa li va hafa unene shaashi osha li efimbo loku ka talela po Meekulu wavo vali. Onguloshi ya tetekela efiku lokuya ova longela eendjato davo, ndele tava kala ve lilongekidila olweendo lile lokuya komukunda oko ku na inakulu. Okwa li va londokwa keemhofi ndele ova kala ashike tava popi kombinga yefudo lavo oufiku aushe.
Odongo kaj Apiyo estis ekscititaj, ĉar venis la tempo viziti sian avinon denove. La antaŭan nokton ili pakis siajn sakojn kaj pretiĝis por la longa vojaĝo al ŝia vilaĝo. Ili ne povis dormi kaj parolis la tutan nokton pri la ferio.
Ongula inene yefiku la shikula, ova londa moshihauto shaxe va ye komukunda. Ovashinga va pita peendudu, poifitukuti nomomapya otee. Ova li tava imbi vo tava valula omatuwa.
Frue la sekvan matenon, ili foriris vilaĝen en la aŭto de sia patro. Ili veturis preter montoj, sovaĝaj bestoj kaj teplantejoj. Ili kalkulis aŭtojn kaj kantis kantojn.
Konima yefimbo ounona okwa li ova loloka ndele tava kofa.
Post iom da tempo, la infanoj laciĝis kaj ekdormiĝis.
Odongo naApiya ova pendulwa kuxe eshi va fika komukunda. Ova hanga inakulu Nyar-Kanyada a fuwa po poshiinda koshi yomuti. Nyar-Kanyada melaka lOshiluo, otashi ti “okakadona kovanhu vaKanyada” Okwa li omukainhu muwa ye oku na eenghono.
Patro vekis Odongon kaj Apijon dum ili alvenis en la vilaĝon. Ili trovis Nyar-Kanyada, sian avinon, ripozantan sur mato sub arbo. Nyar-Kanyada en Luo, signifas ‘filino de la popolo de Kanyada’. Ŝi estis forta kaj bela virino.
Nyar-Kanyada okwe va tambula nawa meumbo ta imbi nehafo ye ta danisha neumbo alishe. Ovatekulu okwa li va hafa unene oku mu pa omaano oo kwa li ve mu etela okudja koshilando. “Tete natu patulule omaano ange,” Odongo ta ti. “Ahawe ange oo tete!” Apiyo ta ti.
Nyar-Kanyada bonvenigis ilin en la domon kaj dancis ĉirkaŭ la ĉambro kantante kun ĝojo. Ŝiaj genepoj ĝojis doni al ŝi la donacojn, kiujn ili alportis de la urbo. “Unue malfermu mian donacon,” diris Odongo. “Ne, mia donaco unue!” diris Apiyo.
Post kiam ŝi malfermis la donacojn, Nyar-Kanyada benis siajn nepojn laŭ tradicia maniero.
Konima Odongo na Apiyo ova ya pondje. Ova ka taataa oupuka veenghanga noudila.
Tiam Odongo kaj Apiyo iris eksteren. Ili postkuris papiliojn kaj birdojn.
Ova kala nokulonda komiti vo tave lishamine omeva ometale.
Ili grimpis arbojn kaj plaŭdis en la akvon de la lago.
Eshi kwa toka ova shuna keumbo va ka lye ouvalelo. Manga ina va mana okulya vo ova wa onhundulu keemhofi!
Je mallumo, ili revenis al la domo por vespermanĝi. Antaŭ ol ili povis finmanĝi, ili endormiĝis!
Efiku la shikula ko, xe okwa shinga a shune koshilando e va fiya po naNyar-Kanyada.
La sekvan tagon, la patro de la infanoj veturis reen al la urbo lasante ilin kun Nyar-Kanyada.
Odongo naApiyo ova kala nokukwafela inakulu noilonga yomeumbo. Okwa li hava ka tyava noku ka teka omeva. Okwa li yo hava ka ongela omai eexuxwa noku likola oihape moshikunino.
Odongo kaj Apiyo helpis sian avinon pri hejmaj taskoj. Ili alportis akvon kaj brullignon. Ili kolektis ovojn de la kokinoj kaj plukis legomfoliojn el la ĝardeno.
Nyar-Kanyada okwa honga outekulu okuteleka oshifima noku shi lya nomunghoka. Okwe va ulikila yo nhumbi olwishi lomaxuku eendunga dokokonata noku li lya neeshi da yofwa.
Nyar-Kanyada instruis siajn genepojn fari molan ugali por manĝi kun stufaĵo. Ŝi montris al ili kiel fari kokosan rizon por manĝi kun rostitaj fiŝoj.
Ongula yefiku limwe, Odongo okwa ka lifa eengobe dainakulu. Oda tondokela mepya lamushiinda. Omunafaalama okwa li a handukila Odongo neenghono. Okwa mu tilifa kutya ota diinine eengobe ote di idilile shaashi oda lya po oikunwa yaye. Okudja efiku olo, omumati okwa kala ha fi oshisho eengobe diha ye vali moupyakadi.
Unun matenon, Odongo prenis la bovinojn de sia avino por paŝti. Ili kuris sur la bienon de najbaro. La kamparano koleris kontraŭ Odongo. Li minacis posedi la bovinojn pro manĝado de siajn rikoltojn. Post tiu tago, la knabo certigis, ke la bovinoj ne faris problemojn denove.
Efiku limwe, ounona ova ya nainakulu Nyar-Kanyada komalandifilo. Okwa li e na po okatala kaye ta landifa oihape, ofyuuka neefewa. Apiyo oku hole okulombwela ovalandi eendado doilandomwa. Odongo ye oha longele oinima oyo oya landwa kovalandi.
En alia tago, la infanoj iris al la bazaro kun Nyar-Kanyada. Ŝi havis budon por vendi legomojn, sukeron kaj sapon. Apiyo ŝatis diri al klientoj la prezon de varoj. Odongo pakus tion, kion aĉetis la klientoj.
Pexulilo lefiku ngeenge va dimbuka ova nwa pamwe otee yoludi lwochai. Ounona ova kwafela inakulu okuvalula oimaliwa oyo a landifa fiku olo.
Je la fino de la tago ili kune trinkis chai-teon. Ili helpis avinon kalkuli la monon, kiun ŝi gajnis.
Divadiva efudo ola pwa ko nounona ova li ve na okushuna koshilando. Nyar-Kanyada okwa pa Odongo ekopi ye Apiyo te mu pe ombidja youtalala. Okwe va longelela oikulya yavo yomolweendo.
Sed tro baldaŭ finiĝis la ferioj kaj la infanoj devis reiri al la urbo. Nyar-Kanyada donis al Odongo ĉapon kaj al Apiyo puloveron. Ŝi pakis manĝaĵojn por ilia vojaĝo.
Eshi xe e va ila, kakwa li va hala okuya. Ounona ova indila Nyar-Kanyada a ye pamwe navo koshilando. Inakulu okwe limemesha ndee ta ti, “Ame onda kulupa nokukala moshilando. Ohandi kala nde mu teelele mu alukile vali komukunda.”
Kiam ilia patro venis por venigi ilin, ili ne volis foriri. La infanoj petegis Nyar-Kanyadan, ke li iru kun ili al la urbo. Ŝi ridetis kaj diris: “Mi estas tro maljuna por la urbo. Mi atendos, ke vi revenu al mia vilaĝo.”
Odongo naApiyo aveshe ova papatela inakulu ndele tave mu lekele.
Odongo kaj Apiyo ambaŭ brakumis ŝin forte kaj adiaŭis.
Eshi Odongo na Apiyo va alukila kofikola ova hepaulila ookaume kavo onghalamwenyo yokomukunda. Ounona vamwe okwa li ve udite kutya onghalamwenyo yokoshilando oi li nawa. Omanga vamwe va li ve wete yokomukunda oi li xwepo. Ashike ounona aveshe, ova dimina kutya Odongo naApiyo ove na inakulu muwa.
Kiam Odongo kaj Apiyo reiris al la lernejo, ili rakontis al siaj amikoj pri la vivo en la vilaĝo. Iuj infanoj sentis, ke la vivo en la urbo estas bona. Aliaj opiniis, ke la vilaĝo estas pli bona. Sed ĉefe ĉiuj konsentis, ke Odongo kaj Apiyo havas mirindan avinon!