Simbegwire okwa li udite nai neenghono eshi ina a xulifa. Xe ya Simbegwire okwa kendabala ngaashi tashi dulika a file oshisho omonakadona. Konina yefimbo ova endela ko kanini nakanini tava dimbwa nokukala va hafa nonande ina yaSimbegwire ke po. Ongula yefiku keshe ohava kala omutumba ndele tava kundafana nhumbi efiku ve na oku liendifa. Onguloshi keshe ohava teleke ouvalelo pamwe. Nokonima ngeenge va kosho oiyaxa, xe yaSimbegwire oha kwafele okamona okuninga oifiilwalonga yokeumbo ei va pewa kofikola.
Kiam la patrino de Simbegwire mortis, ŝi ege malĝojis. La patro de Simbegwire faris laŭeble plej bone por varti sian filinon. Malrapide ili eklernis kiel denove senti sin feliĉaj, sen la patrino de Simbegwire. Ĉiumatene ili sidiĝis kaj parolis pri la venonta tago. Ĉiuvespere ili kune preparis vespermanĝon. Post kiam ili lavis la manĝilaron, la patro de Simbegwire helpis ŝin fari sian hejmtaskon.
Efiku limwe, Xe yaSimbegwire okwe uya keumbo a tokelwa, hano ine uya pefimbo olo ha fiki shito. “Ou li peni mumwange.” Xe ta ifana. Simbegwire okwa lotokela kuxe. Okwa fikama manga, eshi a mona xe e kwete omukainhu meenyala. “Onda hala u shiivafane nomunhu umwe a fimana mumwange.” “Oye Anita,” xe osho a ti nokulimemesha.
Iun tagon, la patro de Simbegwire malfrue revenis hejmen. “Kie vi estas, mia infano?” li vokis. Simbegwire kuris al sia patro. Ŝi haltis senmove, kiam ŝi vidis ke li tenas la manon de iu virino. “Mi volas, ke vi renkontu iun specialan, mia infano. Jen Anita,” li diris ridete.
“Ongahelipi Simbegwire, xo oha lombwele nge shihapu kombinga yoye.” Anita osho a ti. Ashike ina menya yoo tuu nande ile a minike Simbegwire. Xe ya Simbegwire okwa li a hafa nokwa nyakukwa. Okwa li ta popi nhumbi vo vatatu tava ka kala pamwe nonghene onghalamwenyo tai ka kala iwa. “Mumwange onde lineekela oto ka tambula ko Anita onganyoko.” Xe osho a ti.
“Saluton Simbegwire, via patro diris multe al mi pri vi,” diris Anita. Sed ŝi nek ridetis, nek prenis la manon de la knabino. La patro de Simbegwire ĝojis kaj ekscitiĝis. Li parolis pri la estonteco, kiam ili tri kune vivos, kaj kiel bona estos ilia vivo. “Mia infano, mi esperas ke vi akceptos Anita kiel patrinon,” li diris.
Onghalamwenyo yaSimbegwire oya lunduluka. Kapa li vali efimbo lokukala omutumba naxe efimbo longula. Anita okwa li he mu pe oilonga yomeumbo ihapu oyo kwa li hai mu lolola nongeenge a mane iha ka dula vali okuninga ofiilwalonga yaye yofikola konguloshi. Konima yokulya ouvalelo oha i ashike a ka nangale. Ekumbafa lomaluvala mawa olo a pelwe kuina, ola kala ehekeleko laye. Xe yaSimbegwire kakwa li a didilika kutya okamonakadona ka ke na ombili.
La vivo de Simbegwire ŝanĝiĝis. Ŝi ne plu havis tempon por sidi matene kun sia patro. Anita donis tiom da hejmtaskoj al ŝi, ke ŝi estis tro laca por fari siajn lernejajn taskojn vespere. Post la vespermanĝo ŝi tuj enlitiĝis. Ŝia sola konsolo estis ŝia kolora lankovrilo, kiun ŝia patrino donis al ŝi. La patro de Simbegwire ŝajne ne rimarkis, ke lia filino malĝojas.
Konima yeemwedi dinini, xe yaSimbegwire okwe va lombwela kutya ota di po manga okafimbo. “Ohandi di po noilonga,” xe osho ti. “Ashike onde lineekela kutya otamu ka filafana oshisho. Simbegwire okwa findimaneka oshipala, ashike xe ine shi didilika. Anita ina nyamukula sha nande, ashike naye kakwa li yo e shi hafela.
Post kelkaj monatoj la patro de Simbegwire diris al ili ke li foriros iom da tempo. “Mi devas vojaĝi por mia laboro,” li diris. “Sed mi scias ke vi ambaŭ prizorgos unu la alian.” La vizaĝo de Simbegwire malridetis, sed ŝia patro ne rimarkis pri tio. Anita nenion diris. Ankaŭ ŝi ne ĝojis.
Onghalo yaSimbegwire osho ya i moupyakadi. Ngeenge ina mana oilonga yomeumbo ile a ngongota kombinga yoshinima shonhumba, Anita ohe mu denge. Ngeenge tava li ouvalelo omukulukadi ou konyala oha li po oikulya aishe noha fiile po ashike Simbegwire ounyangudule vanini. Onguloshi keshe Simbegwire oha kala ta kwena fiyo ta kofa, omanga a papatela ekumbafa laina.
La situacio malboniĝis por Simbegwire. Se ŝi ne finfaris siajn taskojn, aŭ ŝi plendis iomete, Anita batis ŝin. Kaj dum la vespermanĝo, la virino manĝis la plejparton de la manĝaĵo, lasante nur kelkajn restaĵojn por Simbegwire. Ĉiuvespere Simbegwire ploris, ĝis ŝi ekdormis, brakumanta la lankovrilon de sia patrino.
Ongula yefiku limwe, Simbegwire okwa li a ovelelwa meemhofi. “Ove kakadona kokandedenhu!” Anita osho a ingida. Okwa shilako Simbegwire kombete. Ekumbafa ola kwata komboxa ndee tali pomboka moivando ivali.
Iun matenon Simbegwire malfrue ellitiĝis. “Vi estas pigrulino!” Anita kriis. Ŝi eltiris Simbegwire el la lito. La valora lankovrilo kroĉiĝis sur najlo kaj duoniĝis.
Simbegwire okwa li a handuka neenghono. Okwa tokola a okuya, ndele ta di mo meumbo. Okwa kufa oivando yekumbafa laina, ta longele oikulya ndele ta i. Okwa shikula ondjila oyo ya ya naxe eshi a dja meumbo.
Simbegwire malĝojegis. Ŝi decidis forkuri de sia hejmo. Ŝi prenis la pecojn de la lankovrilo de sia patrino, pakis iom da manĝaĵo kaj foriris el la domo. Ŝi sekvis la vojon, kiun prenis ŝia patro.
Ngeenge ta ku wiwile, oha londo komuti mule u li popepi nokapomholonga ndele ta ningi ombete moitai yomuti. Eshi ta ka kofa oha imbi ta ti “Meeme, meeme, meeme, meeme, owa fiya nge po. Owa fiya nge po ndele ino aluka vali. Tate ke hole nge vali. Meme, oto aluka naini? Owa fiya nge po.”
Kiam vesperiĝis, ŝi surgrimpis altan arbon apud rivereto kaj pretigis liton por si mem en la branĉoj. Dormonte, ŝi kantis, “Panjo, panjo, panjo, vi forlasis min. Vi forlasis min kaj neniam revenis. Paĉjo ne plu amas min. Panjo, kiam vi revenos? Vi forlasis min.”
Ongula eshi taku shi Simbegwire oha imbi natango eimbilo laye natango. Eshi ovakulukadi ve uya oku kosha oikutu yavo pokapomholonga, ova uda eimbilo loupongo noli etifa onghenda tali di moitai yomuti mule. Vo okwa li ve shi omafo tae linyengifwa komhepo, nova twikila noilonga yavo. Ashike umwe wavo okwa pwilikina nawa eimbilo olo.
La sekvan tagon Simbegwire kantis la kanton denove. Kiam la virinoj venis por lavi siajn vestaĵojn en la rivereto, ili aŭdis la malfeliĉan kanton, kiu eliris de la alta arbo. Ili kredis, ke tio estas nur la vento, kiu susuras en la folioj, kaj daŭre faras sian laboron. Sed unu el la virinoj aŭskultis atente la kanton.
Omukainhu umwe okwa tala pombada momuti. Okwa mona okakadona noivando yekumbafa lomaluvala mawa, okwa lila, “Simbegwire, okamona komumwamememati!” Omukainhu umwe okwa efapo oku kosha ndele ta londo komuti opo a kwafela Simbegwire a londoloke ko komuti. Ina mumwaina waxe okwa papatela okamonakadona, ndele te ka hekeleke.
Tiu virino suprenrigardis en la arbon. Kiam ŝi vidis la knabinon kaj la pecojn de la kolora lankovrilo, ŝi ekkriis, “Simbegwire, infano de mia frato!” La aliaj virinoj haltigis la lavadon kaj helpis Simbegwire grimpi malsupren el la arbo. Ŝia onklino brakumis la knabineton kaj klopodis konsoli ŝin.
Ina mumwaina waxe okwa twala Simbegwire keumbo laye. Okwe mu pa oikulya ya ndjena nawa, te mu nangeke mombete nekumbafa laina. Oufiku oo Simbegwire okwa li ta kwena eshi ta ka nangala. Ashike okwa li ta kwena omahodi ehafo, shaashi okwa fululuka. Okwa li e shi shi kutya ina mumwaina waxe ote mu file oshisho.
La onklino de Simbegwire portis la infanon al sia hejmo. Ŝi donis varman manĝaĵon kaj enlitigis ŝin per la kovrilo de ŝia patrino. Tiu nokto Simbegwire ploris, ĝis ŝi ekdormis. Sed tiuj estis larmoj de malŝarĝiĝo. Ŝi sciis, ke ŝia onklino vartos ŝin.
Efiku xe yaSimbegwire a aluka, okwa didilika kutya onduda yaSimbaegwire oi li hamungaho. “Anita, oshike sha ningwa po?” Osho a pula nomutima wa nyemata. Anita okwa hokolola kutya Simbegwire okwa faduka po. “Okwa li nda hala a fimaneke nge.” Anita a ti. “Ashike mbela onda li onde shi ninga unene nomaandambadi.” Xe ya Simbegwire okwa dja mo meumbo ndee ta i nondjila ei ya yuka kokapomholonga. Okwa twikila ondjila a yuka komukunda oko ku na eumbo lamumwaina womukainhu e ke mu pule ngeenge oku na apa a mona Simbegwire.
Kiam la patro de Simbegwire revenis hejmen, li trovis ke ŝia ĉambro estas malplena. “Kio okazis, Anita?” li demandis pezkore. La virino klarigis ke Simbegwire jam forkuris. “Mi nur volis ke ŝi respektu min,” ŝi diris. “Sed eble mi tro severis.” La patro de Simbegwire foriris el la domo kaj iris en la direkto de la rivereto. Li daŭre iris al la vilaĝo de sia fratino por sciiĝi, ĉu ŝi vidis Simbegwire.
Fimbo Simbegwire a li ta danauka novamwaina okwa monena p xe eshi ta di kokule. Okwa li a tila ta diladila kutya pamwe xe okwe mu handukila, okwa faduka po a yuka meumbo a ka hondame. Ashike xe okwa ya kuye ndele ta ti “Simbegwire, owa mona nyoko ou e ku hole ye oku ku udite ko lela. Ondi udite etumba molwoye, ame yo ondi ku hole.” Ova udafana kutya Simbegwire ota kala keumbo laina mumwaina waxe fiyo efimbo olo a hala.
Simbegwire ludis kun siaj kuzoj, kiam ŝi vidis malproksime sian patron. Ŝi timis ke li eble koleras, do ŝi kuris en la domon por kaŝi sin. Sed ŝia patro iris al ŝi kaj diris, “Simbegwire, vi jam trovis perfektan patrinon por vi mem. Iu, kiu amas vin kaj komprenas vin. Mi fieras pri vi kaj mi amas vin.” Ili konsentis ke Simbegwire restu kun sia onklino tiom longe, kiom ŝi volos.
Xe okwa kala he mu talele po keshe efiku. Okudja opo, ove ke uya naAnita. Anita okwa yelula eke laye a minike Simbegwire. “Ombili kakadona kange, onda ninga epuko,” okwa lila. “Pe nge omhito ndi kendabale natango?” Simbegwire okwa li ta tale kuxe noshipala shaxe osho shi na omalimbililo. Okwa katuka kanini a yuka komesho, ndele ta papatele Anita nomaoko aye.
Lia patro vizitis ŝin ĉiutage. Fine li venis kune kun Anita. Ŝi etendis sin kaj prenis la manon de Simbegwire. “Mi tre bedaŭras, mia etulo, mi eraris,” ŝi kriis. “Ĉu vi jam permesos min reprovi?” Simbegwire rigardis sian patron kaj lian maltrankvilan vizaĝon. Tiam ŝi paŝis malrapide antaŭen kaj ĉirkaŭbrakis Anita.
Oshivike sha shikula ko, Anita okwa teleka, ndee ta ifana Simbegwire, vamwaina naina mumwaina waxe keumbo, va lye oitelekela yeendyandya! Anita okwa li a teleka oikulya aishe oyo i holike kuSimbegwire nakeshe umwe okwa lya fiyo ta kuta. Nokonima yokulya ounona okwa li tava danauka manga ovakulunhu tava kundafana. Simbegwire okwa li e udite ehafo noupenda. Okwa li a tokola kutya ota ka alukila keumbo diva, opo va kale pamwe naxe naina ou a hombolwa kuxe.
La sekvan semajnon Anita invitis Simbegwire, kune kun ŝiaj kuzoj kaj onklino, al la domo por manĝi. Kia manĝego ĝi estis! Anita pretigis ĉiujn el la plej amataj manĝaĵoj de Simbegwire, kaj ĉiuj manĝis ĝis sato. Poste la infanoj ludis, dum la plenkreskuloj diskutis. Simbegwire sentis sin feliĉa kaj kuraĝa. Ŝi decidis ke post nelonge ŝi revenos hejmen por vivi kune kun sia patro kaj duonpatrino.
Rukia Nantale
Benjamin Mitchley
Bertha Haimbodi
kuanjama
5-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
