Rukuru tjinene pa ri neṱunḓu ewa rohange.
Iam estis feliĉa familio.
Ovo kaave ru. Ovo aave vatere ovanene vavo ponganda na motjikunino.
Ili neniam interbatalis. Ili helpis siajn gepatrojn hejme kaj kampe.
Nungwari kaave yandjerwa okuya meṋe yomuriro.
Sed ili ne rajtis proksimiĝi al fajro.
Ovo aave sokuungura oviungura vyavo avihe uṱuku mena rokutja va ungurwa ponḓura.
Ili ĉiam devis nokte fari sian laboron. Ĉar ili estis faritaj el vakso.
Nu omuzandu umwe aa zeri okukara momutenya.
Sed unu el la knaboj sopiris eliri en la sunlumon.
Eyuva rimwe onḓero ye ya rira onyingi tjinene. Omarumbi we ye mu tjaera…
Iun tagon la sopiro estis tro forta. Liaj fratoj avertis lin…
Nungwari tjandje pa kapitwa. Eyuva etwe ari mu zuzura.
Sed jam estis tro malfrue! Li fluidiĝis pro la varmega suno.
Ovatje vonḓura va hihamwa omitima tjinene okumuna omuangu wavo tji ma zuzuka.
La vaksinfanoj tiel malĝojis vidi sian fraton forfandiĝi.
Okutja ovo ave paha ounongo. Ovo va toora indji onḓura nave ungura po okazera.
Sed ili faris planon. Ili formis la fandiĝintan vakson kaj kreis birdon.
Ovo va toora okazera okangu kavo nu ave katwa kombanda yondundu onde.
Ili transportis sian birdo-fraton supren al alta monto.
Eyuva tji ra zu, oko ake tuka amake imbura mohanya yomuhuka.
Kaj kiam la suno leviĝis, li forflugis kantante en la matenlumo.
Southern African Folktale
Wiehan de Jager
Angelika Tjoutuku, Asnath Mundjindjiri
herera
2-a nivelo
