Odongo na Apiyo aave kara motjihuro pamwe na ihe. Ovo aave zeri kutja omayuva womasuviro ye ye tjimanga. Kamotjimbe tjokutja ozosikore maze pata, nungwari omena rokutja aave vanga okukaryanga ku ina omukurukaze. Eye wa turire motjirongo meṋe yeo enene mu mu patwa omahundju.
Odongo kaj Apiyo loĝis en la urbo kun sia patro. Ili antaŭĝojis la ferioperiodon. Ne nur pro la lernejo estis fermita, sed pro ili vizitis sian avinon. Ŝi loĝis en fiŝkaptista vilaĝo proksime al granda lago.
Odongo na Apiyo aave tjaterwa tjinene tjinga aave sokukavarura ina omukurukaze rukwao. Ongurova yokomurungu wanao, ovo va paka ozondjaṱu zavo nu ave rongerere okuyenda ouyenda oure kotjirongo ho. Ouṱuku mbwo va rara amave nyomborora ohunga nomayuva womasuviro.
Odongo kaj Apiyo estis ekscititaj, ĉar venis la tempo viziti sian avinon denove. La antaŭan nokton ili pakis siajn sakojn kaj pretiĝis por la longa vojaĝo al ŝia vilaĝo. Ili ne povis dormi kaj parolis la tutan nokton pri la ferio.
Rukuru muhukomunene otji va hinga okuyenda kotjirongo ho mohauto yaihe. Ovo va hinga pokati kozondundu, ave kapita povipuka vyokuti novikunino vyotee mbya ṱaravara. Ovo aave vara ovihauto mbi mave pingasana nokuimbura.
Frue la sekvan matenon, ili foriris vilaĝen en la aŭto de sia patro. Ili veturis preter montoj, sovaĝaj bestoj kaj teplantejoj. Ili kalkulis aŭtojn kaj kantis kantojn.
Kombunda yokaruveze okasupi ovanatje va urirwe nu ave rara.
Post iom da tempo, la infanoj laciĝis kaj ekdormiĝis.
Tate wa pendura Odongo na Apiyo tji va vaza motjirongo. Ovo va vaza Nyar-Kanyada, ina omukurukaze, a rangavara pokapapu kehi yomuti. Nyar-Kanyada moLuo, ri heya kutja ‘omusuko wovandu va Kanyada’. Eye wa ri omukazendu womasa nu omuwa.
Patro vekis Odongon kaj Apijon dum ili alvenis en la vilaĝon. Ili trovis Nyar-Kanyada, sian avinon, ripozantan sur mato sub arbo. Nyar-Kanyada en Luo, signifas ‘filino de la popolo de Kanyada’. Ŝi estis forta kaj bela virino.
Nyar-Kanyada we ve yakura mondjuwo ye ngunda ama imbura nokupunda otja ngwa harukwa tjinene. Ovatekuru ve va ri nondjoroka okumupa oviyandjewa mbi va eterere okuza kotjihuro otjinene. “Otjiyandjewa tjandje ngarire tji wa paturura otjitenga,” Odongo wa tja. “Kako rutenga ngarire ihi otjandje!” Apiyo wa tja.
Nyar-Kanyada bonvenigis ilin en la domon kaj dancis ĉirkaŭ la ĉambro kantante kun ĝojo. Ŝiaj genepoj ĝojis doni al ŝi la donacojn, kiujn ili alportis de la urbo. “Unue malfermu mian donacon,” diris Odongo. “Ne, mia donaco unue!” diris Apiyo.
Nyar-Kanyada tja za nokupaturura oviyandjewa, wa sera ovatekuru ve ondaya otja kombazu yavo.
Post kiam ŝi malfermis la donacojn, Nyar-Kanyada benis siajn nepojn laŭ tradicia maniero.
Kuzambo Odongo na Apiyo ave piti pendje. Ave utu okurambera ozombombo nouzera.
Tiam Odongo kaj Apiyo iris eksteren. Ili postkuris papiliojn kaj birdojn.
Ovo va ronda komiti nokunyandera momeva weo nokuyetona.
Ili grimpis arbojn kaj plaŭdis en la akvon de la lago.
Tji kwa zorere arire tji va yaruka konganda nokukarya eriro rongurova. Ngunda ave hi ya mana okurya, tjandje va utu okukoṱura.
Je mallumo, ili revenis al la domo por vespermanĝi. Antaŭ ol ili povis finmanĝi, ili endormiĝis!
Eyuva ependukirwa, ihe yovanatje wa hinga okuyaruka kotjihuro nu ovo ave sewa pu na Nyar-Kanyada.
La sekvan tagon, la patro de la infanoj veturis reen al la urbo lasante ilin kun Nyar-Kanyada.
Odongo na Apiyo aave vatere ina omukurukaze noviungura vyoponganda. Ovo aave kateka omeva nokukatyora ozonguṋe. Ovo aave kaeta omai wozohungira nokukapora ovihape motjikunino.
Odongo kaj Apiyo helpis sian avinon pri hejmaj taskoj. Ili alportis akvon kaj brullignon. Ili kolektis ovojn de la kokinoj kaj plukis legomfoliojn el la ĝardeno.
Nyar-Kanyada wa honga ovatekuru ve okutaka otjisema tji matji riwa pamwe nonyama ndja moṋonwa. Eye wina we ve honga okutereka oruihi rwokokonata ndu riwa pamwe nehundju nda tetisiwa.
Nyar-Kanyada instruis siajn genepojn fari molan ugali por manĝi kun stufaĵo. Ŝi montris al ili kiel fari kokosan rizon por manĝi kun rostitaj fiŝoj.
Omuhuka omunene umwe, Odongo wa hinga ozongombe za ina omukurukaze okutwara komaryo. Ovo va kapitira mehi romuraranganda. Omuṱuta ngwo wa pindikisiwa i Odongo. Eye otja tanda kutja ma kambura ozongombe ndo orondu za ri ovikunwa vye. Kombunda yanao omuzandona ngwo aa tjiti ouatjiri kutja ozongombe nḓo aze ha kara moumba rukwao.
Unun matenon, Odongo prenis la bovinojn de sia avino por paŝti. Ili kuris sur la bienon de najbaro. La kamparano koleris kontraŭ Odongo. Li minacis posedi la bovinojn pro manĝado de siajn rikoltojn. Post tiu tago, la knabo certigis, ke la bovinoj ne faris problemojn denove.
Eyuva rarwe, ovanatje va ya komaketa pamwe na Nyar-Kanyada. Eye wa ri nokatara paa randisire ovihape mbi terekwa, ouitji noheva. Apiyo aa tjaterwa i okutjivisa ozopereisa zovirandisiwa. Odongo ongwaa paka oviṋa ovandu mbi va randa mozotite.
En alia tago, la infanoj iris al la bazaro kun Nyar-Kanyada. Ŝi havis budon por vendi legomojn, sukeron kaj sapon. Apiyo ŝatis diri al klientoj la prezon de varoj. Odongo pakus tion, kion aĉetis la klientoj.
Komaandero weyuva ovo va pwena pamwe otee yachai. Ovo wina va vatera ina omukurukaze okuvara ovimariva mbya munu.
Je la fino de la tago ili kune trinkis chai-teon. Ili helpis avinon kalkuli la monon, kiun ŝi gajnis.
Nungwari inga omayuva womasuviro ya kapita tjimanga nu imba ovanatje va sokuyaruka kotjihuro rukwao. Nyar-Kanyada wa yandja okakepa ku Ondogo nokandjesi ku Apiyo. Eye we ve pa ovikurya vyondjira.
Sed tro baldaŭ finiĝis la ferioj kaj la infanoj devis reiri al la urbo. Nyar-Kanyada donis al Odongo ĉapon kaj al Apiyo puloveron. Ŝi pakis manĝaĵojn por ilia vojaĝo.
Ihe tje ya okuvepaha tjandje kave na okuvanga okuyenda. Ovo va hekena Nyar-Kanyada kutja ma yende pu na vo kotjihuro. Eye wa yorayora na tja, “Ami mba kurupa okuyenda kotjihuro. Ami me mu undju kutja mu kotoke kotjirongo tjandje rukwao.”
Kiam ilia patro venis por venigi ilin, ili ne volis foriri. La infanoj petegis Nyar-Kanyadan, ke li iru kun ili al la urbo. Ŝi ridetis kaj diris: “Mi estas tro maljuna por la urbo. Mi atendos, ke vi revenu al mia vilaĝo.”
Odongo na Apiyo ve rivaranga mu ye oupame nu ave virikiza.
Odongo kaj Apiyo ambaŭ brakumis ŝin forte kaj adiaŭis.
Odongo na Apiyo tji va yaruka kosikore va kaserekarera ohunga nomuinyo wovirongo vyokozombanda. Ovanatje tjiva aave munu kutja omuinyo wotjihuro ombu ri omuwa. Varwe aave munu kutja omuinyo wokozombanda ombu ri omuwa. Nungwari ovengi vavo, va muna kutja Odongo na Apiyo ve na ina omukurukaze omuwa!
Kiam Odongo kaj Apiyo reiris al la lernejo, ili rakontis al siaj amikoj pri la vivo en la vilaĝo. Iuj infanoj sentis, ke la vivo en la urbo estas bona. Aliaj opiniis, ke la vilaĝo estas pli bona. Sed ĉefe ĉiuj konsentis, ke Odongo kaj Apiyo havas mirindan avinon!
Verkita de: Violet Otieno
Ilustrita de: Catherine Groenewald
Tradukita de: Angelika Tjoutuku & Asnath Mundjindjiri
Violet Otieno
Catherine Groenewald
Angelika Tjoutuku & Asnath Mundjindjiri
herera
4-a nivelo
