Eyuva rimwe, Kapi wa ri ama kaenda meṋe yonḓonḓu.
Iun tagon Kuniklo marŝis laŭ la riverbordo.
Nḓuu wina wa ri mbo, ame rinana nokurya ehozu engirine nda hapuka nawa.
Hipo ankaŭ estis tie, kie li promenis kaj manĝis iom da bongusta verda herbo.
Nḓuu ke na pa muna kutja Kapi wina u ri mbo nu ouhumandu arire tja yaterere Kapi kombaze. Kapi arire tja rokohere mu Nḓuu. “Nḓuu oove! Ko nakumuna kutja we ndji yata kombaze?”
Hipo ne vidis ke Kuniklo estis tie kaj ŝi senintence paŝis sur la piedo de Kuniklo. Kuniklo ekkriis al Hipo, “Vi, Hipaĉo! Ĉu vi ne vidis ke vi paŝas sur mia piedo?”
Nḓuu wa ningira ondjesiro ku Kapi, “Arikana ndji isira. Tjiri hi ku mwine. Arikana ndji isira!” Posia Kapi ka puratenene ko nu wa rokohera mu Nḓuu, “Wa tjitire wina! Eyuva rimwe mo tji munu ko! Tarera uriri!”
Hipo pardonpetis al Kuniklo, “Mi tre bedaŭras. Mi ne vidis vin. Mi petas vian pardonon!” Sed Kuniklo ne volis aŭskulti kaj li kriis al Hipo, “Vi faris tion intence! Iutage vi vidos! Vi pagos!”
Kapi wa ire ku Muriro na tja, “Kanyose Nḓuu tja piti momeva okukarya ehozu. Eye we ndji yata! “Muriro wa zira, “Kape noumba, panga randje Kapi. Me tjiti imba ove pu wa heye.”
Kuniklo iris trovi Fajron kaj diris, “Iru kaj bruligu Hipon, kiam ŝi elvenis de la akvo por manĝi herbon. Ŝi paŝis sur min!” Fajro respondis, “Neniu problemo, Kuniklo, mia amiko. Mi laŭ via demando faros.”
Kombunda, Nḓuu ngunda ama ri ehozu kokure nonḓonḓu, tjimanga, “Tetetetete!” Muriro wa rundu tjinene. Orumunino aru utu okunyosa omainya wa Nḓuu.
Poste Hipo estis manĝante herbon malproksime de la rivero, kiam, “Vus!” Fajro ekflamiĝis. La flamoj ekbruligis la hararon de Hipo.
Nḓuu wa uta okurira na tupuka okukahita momeva. Omainya we ayehe ya nyosiwa i omuriro. Nḓuu wa rira na riri. “Omainya wandje ya nyosiwa i omuriro!” Omainya wandje omawa ayehe ya vauka!”
Hipo ekploris kaj kuris al la akvo. Ŝia hararo tute forbrulis per la fajro. Hipo senĉese kriis, “Mia hararo forbrulis en la fajro! Mia hararo estas forbrulinta! Mia bela hararo!”
Kapi wa ri nohange kutja omainya wa Nḓuu ya vaurwa i omuriro. Okuza keyuva ndo, mena rokutira omuriro, Nḓuu ka roro okukara kokure nomeva.
Kuniklo ĝojis ke la hararo de Hipo estis forbrulinta. Kaj ĝis nun, pro timo de fajro, la hipopotamoj neniam iras malproksime de la akvo.
Basilio Gimo, David Ker
Carol Liddiment
Angelika Tjoutuku & Asnath Mundjindjiri
herera
2-a nivelo
