Reiri al la rakontolisto
Motjirongo tjetu tu na omauzeu omengi. Eṱe tu kurama moruteto orure kutja tu teke omeva komuriu.
Mia vilaĝo havis multajn problemojn. Ni viciĝis longe por akiri akvon de unu krano.
Rutenga twe tji undja ovikurya mbya yandjwa i ovandu tjiva.
Ni atendis manĝaĵon donacitan de aliuloj.
Ozondjuwo zetu tu pata rukuru, tjinga ape na omarunga.
Ni ŝlosis frue la domojn pro ŝtelistoj.
Ovanatje ovengi va isa osikore.
Multaj infanoj forlasis la lernejon.
Ovanatje imba ovakazona ve ungura otjovakarere movirongo vyopopezu.
Junaj knabinoj laboris kiel servistinoj en aliaj vilaĝoj.
Ovanatje imba ovazandu ve uhara amave ryanga motjirongo ngunda ovakwao tjiva ave ungura mozofarama zovandu varwe.
Junaj knaboj vagis tra la vilaĝo, dum aliuloj laboris en la bienoj de homoj.
Ombepo tji mai hingi, ozombapira noviyaya vi kakatera komiti nozonḓarata.
Kiam la vento blovis, forĵetitaj paperpecoj pendiĝis sur la arboj kaj la bariloj.
Ovandu ve kondwa i omakende nga umbwa ohaisase morupanda.
Homoj tranĉis sin per rompitaj vitropecoj, kiujn aliuloj ĵetis senatente.
Okutja eyuva rimwe omeva momuriu kaaye ya nu ovitjuma vyetu mwa ri uriri.
Tiam, unu tagon, la krano sekiĝis kaj niaj akvujoj malpleniĝis.
Tate wa kawondja okuza kondjuwo nga kondjuwo ama ningire ovandu kutja ve yende kombangarero yotjiwaṋa.
Mia patro marŝis de unu domo al alia kaj petis homojn ĉeesti vilaĝan kunvenon.
Ovandu va woronganena kehi yomuti omunene nave puratene.
Homoj kunvenis sub granda arbo kaj aŭskultis.
Tate wa sekama na tja: “Eṱe ma hepa okuungura kumwe kutja tu zengurure omauzeu wetu.”
Mia patro ekstaris kaj diris, “Ni devas kunlabori por solvi niajn problemojn.”
Okazandona kozombura hambondatu, Juma wa ravaere, “Ami me yenene okuvatera okuwonga oviyaya.”
Okjara Juma, kiu sidis sur trunko de arbo, ekkriis, “Mi povas helpi purigi.”
Omukazendu umwe wa tja: “Ovakazendu ovakwetu ngave rikwambe ku ami, tu kune ovikurya.”
Unu virino diris, “La virinoj povas aliĝi kun mi por kreskigi manĝaĵon.”
Omurumendu umwe wa sekama na tja: “Ovarumendu mave hupura ombu.”
Alia viro stariĝis kaj diris, “La viroj fosos puton.”
Atuhe twa ravaere neraka rimwe, “Ngatu tanaure ominyo vyetu.” Okuza keyuva ndo eṱe tu ungura kumwe okuzengurura omauzeu wetu.
Ni ĉiuj ekkriis unuvoĉe, “Ni devas ŝanĝi niajn vivojn.” Ekde tiam, ni kunlaboris por solvi niajn problemojn.
Verkita de: Ursula Nafula
Ilustrita de: Vusi Malindi
Tradukita de: Angelika Tjoutuku & Asnath Mundjindjiri
Ursula Nafula
Vusi Malindi
Angelika Tjoutuku & Asnath Mundjindjiri
herera
2-a nivelo
