Wata rana da farar safiya, kakar Idi
ta yi kiran shi, “Idi, don Allah, kana
iya kai ma mahaifanka wannan
ƙwan? Suna son su yi wani babban
biskiti na auren ƙanwarka”.
Frue iun matenon la avino de Vusi vokis lin, “Vusi, bonvolu porti tiun ĉi ovon al viaj gepatroj. Ili volas fari grandan kukon por la edziniĝo de via fratino.”
Lokacin da yake zuwa gida
mahaifan nashi, Idi ya gamu da
wasu samari biyu suna cirar ƴaƴan
itace. Ɗaya daga cikin yaran ya
ɗauki ƙwai ɗaya kuma ya jefa
saman iccen. Ƙwan ya fashe.
Survoje al siaj gepatroj Vusi renkontis du knabojn kiuj kolektis fruktojn. Unu el la knaboj ekprenis la ovon de Vusi kaj pafis ĝin al arbo. La ovo rompiĝis.
“Mi ka yi?” in ji Idi. “Wannan ƙwan
na yin biskiti ne, biskitin auren
ƙanwata. Mi ƙanwar tawa za ta ce
idan babu biskitin aurenta?”
“Kion vi faris?” ekkriis Vusi. “Tiu ovo estis por kuko. La kuko estis por la edziniĝo de mia fratino. Kion diros mia fratino, se ne estos geedziĝa kuko?”
Samari ba su ji daɗin wannan
wasan da suka yi ma Idi.
“Babu yadda zamu yi don yin
biskiti, amma ga wannan sandar ka
kai ma ƙanwarka.” In ji ɗaya daga
cikin su. Idi ya ci gaba bisan
hanyarshi.
La knaboj tre bedaŭris ke ili mokis Vusi. “Ni ne povas helpi pri la kuko, sed jen bastono por via fratino,” unu el ili diris. Vusi daŭrigis sian vojaĝon.
Bisan hanya, ya tarda mutane biyu
suna gina wani gida. “Muna iya
amfani da wannan sandar taka mai
ƙwari?” in ji ɗaya daga cikin
mutanen biyu. Amma da yake
sandar ba ta da ƙwari sosai, sai ta
kariye.
Survoje li renkontis du virojn kiuj konstruis domon. “Ĉu ni povas uzi tiun fortan bastonon?” demandis unu el ili. Sed la bastono ne estis sufiĉe forta, kaj ĝi rompiĝis.
“Mi kuka yi?” in ji Idi.
“Wannan sandar kyauta ce aka ma
ƙanwata. Masu ciran ɗiyan itace
suka ba ni don sun fasa ƙwan da za
yi biskitin auren ƙanwata. Biskitin
na auren ƙanwata ne. Yanzu ba
ƙwan, ba biskitin kuma babu kyauta
ko ɗaya.”
Mi ƙanwar tawa za ta ce.
“Kion vi faris?” ekkriis Vusi. “Tiu bastono estis donaco por mia fratino. La fruktokolektistoj donis la bastonon al mi, ĉar ili rompis la ovon por la kuko. La kuko estis por la geedziĝo de mia fratino. Nun estas neniu ovo, neniu kuko, kaj neniu donaco. Kion diros mia fratino?”
Maginan ba su ji daɗi ba da suka
karya sandar.
“Ba mu san abinda za mu yi ba,
amma ga ciyawa kaɗan ka kai ma
ƙanwarka,” in ji ɗaya daga cikinsu.
Idi ya ci gaba bisan hanyarshi.
La konstruistoj tre bedaŭris ke ili rompis la bastonon. “Ni ne povas helpi pri la kuko, sed jen iom da tegmenta pajlo por via fratino,” diris unu el ili. Kaj do Vusi daŭrigis sian vojaĝon.
Bisan hanya, Idi ya tarda wani
makiyayi da saniya.
“Wannan ciyawar sai ta yi daɗi, ko
ka ba ni kaɗan?” in ji saniyar.
Sai da yake ciyawar tana da daɗi,
saniyar ta cinye duka.
Survoje Vusi renkontis bieniston kaj bovinon. “Kia bongusta pajlo, ĉu mi rajtas manĝeti iomete?” demandis la bovino. Sed la pajlo estis tiel bongusta, ke la bovino manĝis ĉiom!
“Mi kika yi?” in ji Idi.
“Wannan ciyawar, kyauta ce aka ma
ƙanwata. Magina sun ba ni ciyawar
don su karya sandar cirar ɗiyan
itace. Masu cirar ɗiyan itace sun ba
ni sandar don sun fasa ƙwan yin
biskitin auren ƙanwar tawa. Biskitin
na auren ƙanwata ne. Yanzu babu
biskitin, ba kuma kyauta ko ɗaya.
Mi ƙanwar tawa za ta ce?”
“Kion vi faris?” ekkriis Vusi? “Tiu pajlo estis donaco por mia fratino. La konstruistoj donis la pajlon al mi, ĉar ili rompis la bastonon de la fruktokolektistoj. La fruktokolektistoj donis la bastonon al mi, ĉar ili rompis la ovon por la kuko de mia fratino. La kuko estis por la edziniĝo de mia fratino. Nun estas neniu ovo, neniu kuko, kaj neniu donaco. Kion diros mia fratino?”
Saniya ba ta ji daɗi ba da ta cinye
ciyawar. Makiyayin ya ɗauki niyyar
bada saniya don ta raka shi kuma ta
zama kyauta ga ƙwanwarshi. Idi ya
ci gaba bisan hanyarshi.
La bovino tre bedaŭris ke ŝi tiel avidis. La bienisto konsentis ke la bovino iru kun Vusi kiel donaco por lia fratino. Kaj Vusi pluiris sur la vojo.
Sai dai lokacin da za a yanka
saniyar, sai ta gudu ta koma ga mai
ita. Idi kuma ya ɓadda sawunta.
Ko da ya zo wajen auren ƙanwar
tashi, mutane sun yi abinci.
Sed la bovino rekuris al la bienisto je horo vespermanĝa. Kaj Vusi perdiĝis dum sia vojaĝo. Li alvenis tre malfrue por la geedziĝo de sia fratino. La gastoj jam estis manĝantaj.
“Mi za ni yi ?” in ji Idi.
“Saniyar da ta gudu, kyauta ce
kambacin ciyawar da magina suka
ba ni. Magina sun ba ni ciyawar don
sun karya sandar cirar ɗiyan itace.
Masu cirar ɗiyan itace sun ba ni
sandar don sun fasa ƙwan yin
biskitin auren ƙanwar tawa. Biskitin
na auren ƙanwata ne.
Yanzu babu saniyar, ba biskitin, ba
kuma kyauta ko ɗaya.”
“Kion mi faru?” ekkriis Vusi. “La bovino kiu forkuris estis donaco, kompense pro la pajlo, kiun donis al mi la konstruistoj. La konstruistoj donis al mi la pajlon, ĉar ili rompis la bastonon de la fruktokolektistoj. La fruktokolektistoj donis al mi la bastonon, ĉar ili rompis la ovon por la kuko. La kuko estis por la geedziĝo. Nun estas neniu ovo, neniu kuko, kaj neniu donaco.”
Ƙanwar ta Idi ta yi tunani kuma ta
ce: “Idi ƙanena, ban damu da
wannan kyautar. Ban damu da
biskitin ba. Yau ranar murna ce, ina
farin ciki. Sanya tufafinka na salla
ka zo mu raya wannan ranar!”
Sai idi ya yi hakan.
La fratino de Vusi pensis iomete, tiam ŝi diris, “Vusi, mia frato, ne vere gravas al mi la donacoj. Eĉ ne la kuko! Ni ĉiuj estas kune ĉi tie, do mi ĝojas. Nun surmetu viajn bonajn vestaĵojn, kaj ni festu tiun ĉi tagon!” Kaj do Vusi tion faris.
Nina Orange
Wiehan de Jager
haŭsa (Niĝero)
4-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
