Susubay nda hinay fo ra, Busi kaayi na a ce. A ne: “Busi, ka ga konda gungurey wo ni hayrey se. I ga ba ngey ma te gaato ce-kayante fo, ni wayme hiija ma ga.”
Frue iun matenon la avino de Vusi vokis lin, “Vusi, bonvolu porti tiun ĉi ovon al viaj gepatroj. Ili volas fari grandan kukon por la edziniĝo de via fratino.”
Kaŋ Busi go ga koy nga hayrey do, a to nda arwasu hinka do kaŋ go ga tuuriize yaŋ kosu. Arwasu fa na gunguro haamay ga ta a ga, ga catu tuuri-ɲa fo boŋ. Gunguro bagu.
Survoje al siaj gepatroj Vusi renkontis du knabojn kiuj kolektis fruktojn. Unu el la knaboj ekprenis la ovon de Vusi kaj pafis ĝin al arbo. La ovo rompiĝis.
Busi ne: “Ifo no ni te wo?” Gunguro din gaato no i ga ba i ma te nd’a, ay waymo hiija ma ga. Ifo no ay wayme ga ne, da i mana gaato te a hiija ga?
“Kion vi faris?” ekkriis Vusi. “Tiu ovo estis por kuko. La kuko estis por la edziniĝo de mia fratino. Kion diros mia fratino, se ne estos geedziĝa kuko?”
Arwasey mana ma kaani nda fooro kaŋ dumi i te Busi se. Ira afo ne: “Iri sinda gaata se safari koyne. Amma ma ta goobu ne ga kond’a ni wayme se.” Busi ye ga nga fonda di.
La knaboj tre bedaŭris ke ili mokis Vusi. “Ni ne povas helpi pri la kuko, sed jen bastono por via fratino,” unu el ili diris. Vusi daŭrigis sian vojaĝon.
Fonda boŋ, a kubay nda alboro hinka kaŋ go ga fu cina. Alboro ne a se: “Ni si iri no ni goobu kaso wo iri ma daŋ iri fuwo ga?” I na goobo ta ga daŋgey fuwo ga, a ceeri.
Survoje li renkontis du virojn kiuj konstruis domon. “Ĉu ni povas uzi tiun fortan bastonon?” demandis unu el ili. Sed la bastono ne estis sufiĉe forta, kaj ĝi rompiĝis.
Busi ne i se: “Ifo no araŋ te wo?” A ye ga ne: “Goobo din, ay wayme wane no. Tuuriize kaakey no na ay gaato gunguro bagu, wo-din se no i na goobo din no ay se. Gaata mo ay wayme jiija wane no. Sohõ kay gunguri si, gaato si, gooro kulu mo si. Ifo no ay wayme ga ne?”
“Kion vi faris?” ekkriis Vusi. “Tiu bastono estis donaco por mia fratino. La fruktokolektistoj donis la bastonon al mi, ĉar ili rompis la ovon por la kuko. La kuko estis por la geedziĝo de mia fratino. Nun estas neniu ovo, neniu kuko, kaj neniu donaco. Kion diros mia fratino?”
Cinakey mana ma kaani nda goobo ceeriyaŋo. Afa ne: “Iri sinda gaata se safari, amma ta subu ne ga kond’a ga no ni wayme se.” Busi na nga fonda di.
La konstruistoj tre bedaŭris ke ili rompis la bastonon. “Ni ne povas helpi pri la kuko, sed jen iom da tegmenta pajlo por via fratino,” diris unu el ili. Kaj do Vusi daŭrigis sian vojaĝon.
Fonda boŋ, Busi di alfari fon da nga haw-ɲa. Haw-ɲaŋo ne: “Ni si ay no ni subu hanno wo ga kayna?” Haw-ɲaŋo ma subo kaani kala a na akulu ŋwa.
Survoje Vusi renkontis bieniston kaj bovinon. “Kia bongusta pajlo, ĉu mi rajtas manĝeti iomete?” demandis la bovino. Sed la pajlo estis tiel bongusta, ke la bovino manĝis ĉiom!
Busi ne: “Ifo no ni te wo?” a ye ga ne: “Subu din ay wayme wane no. Cinakey ka a no ay se. Zama i na ay goobo ceeri kaŋ tuuriize kaakey na ay no. I na a no ay se zama i na ay wayme gaata gunguro bagu. Gata mo ay wayme hiija wane no. Sohõ kay, gunguri si, gaato si, subu si, gooro kulu si no. Ifo no ay wayme ga ne?”
“Kion vi faris?” ekkriis Vusi? “Tiu pajlo estis donaco por mia fratino. La konstruistoj donis la pajlon al mi, ĉar ili rompis la bastonon de la fruktokolektistoj. La fruktokolektistoj donis la bastonon al mi, ĉar ili rompis la ovon por la kuko de mia fratino. La kuko estis por la edziniĝo de mia fratino. Nun estas neniu ovo, neniu kuko, kaj neniu donaco. Kion diros mia fratino?”
Haw-ɲaŋo mana ma nga gunde-futa kaani. Alfaro ne koociya ma di haw-ɲaŋo ga kond’a waymo se. Busi na nga fonda gana.
La bovino tre bedaŭris ke ŝi tiel avidis. La bienisto konsentis ke la bovino iru kun Vusi kiel donaco por lia fratino. Kaj Vusi pluiris sur la vojo.
Amma curkusay waate, hawo koma ga ye nga koyo kwaara. Busi mo daray saajo ra. A mana tar ga ka waymo hiija do. Borey kaŋ i burɲe sintin ga ŋa.
Sed la bovino rekuris al la bienisto je horo vespermanĝa. Kaj Vusi perdiĝis dum sia vojaĝo. Li alvenis tre malfrue por la geedziĝo de sia fratino. La gastoj jam estis manĝantaj.
Busi ne: “Mate no ay ga te?” “Haw-ɲaŋo kaŋ koma, no alfaro na ay no gat a subu. Cinakey na no subu zama i na goobo kaŋ tuuriize kaakey na ay no ceeri. Ngey mo na ay no goobo zama i na ay gaata gunguro bagu. Gaata mo hiija wane no. Sohõ, gunguri si, gaato si, gooro kulu mo si no.”
“Kion mi faru?” ekkriis Vusi. “La bovino kiu forkuris estis donaco, kompense pro la pajlo, kiun donis al mi la konstruistoj. La konstruistoj donis al mi la pajlon, ĉar ili rompis la bastonon de la fruktokolektistoj. La fruktokolektistoj donis al mi la bastonon, ĉar ili rompis la ovon por la kuko. La kuko estis por la geedziĝo. Nun estas neniu ovo, neniu kuko, kaj neniu donaco.”
Busi waymo kay ga laasaabu kayna, ga a ne: “Busi, ay kayne, goorey din ga saba ay ga. Gaata mo mana za ga kay. Iri kulu go ne, ay ma kaani. Sohõ koy ga ni jingar bankaaray daŋ ga ka bato do.” Busi te ya-din.
La fratino de Vusi pensis iomete, tiam ŝi diris, “Vusi, mia frato, ne vere gravas al mi la donacoj. Eĉ ne la kuko! Ni ĉiuj estas kune ĉi tie, do mi ĝojas. Nun surmetu viajn bonajn vestaĵojn, kaj ni festu tiun ĉi tagon!” Kaj do Vusi tion faris.
Nina Orange
Wiehan de Jager
Plan Niger - Projet NECS - Usaid
zarmaa
4-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
