Gorŋo-ɲa nda konjanje wo coron nda coro yaŋ no. Amma han kulu yoonay ga no i go. Han fo i ne nga ma te taawa karyaŋ yoonay ga di wo kaŋ ga waani nda nga cala.
Koko kaj Milpiedulo estis amikoj. Sed ili ĉiam konkuris unu kontraŭ la alia. Iun tagon ili decidis ludi futbalon por vidi, kiu estis la pli bona ludanto.
I koy taawa ziiyaŋ batama ra, i sintin ga zi. Gorŋo-ɲa ga waasi, amma konjanje mo waasi nd’a. Da gorŋo-ɲa na taawaa jindaw nangu mooro, konjanje ma a jindaw nangu kaŋ mooru nda no-din. Gorŋo-ɲa sintin ga futu.
Ili iris al la ludkampo kaj ekludis. Koko estis rapida, sed Milpiedulo estis pli rapida. Koko piedbatis malproksimen, sed Milpiedulo piedbatis pli malproksimen. Koko eksentis sin malkontenta.
I ne sohõ ngey ma te palnaati-palnaati. Sintina ga, konjanje ga ci gooliya. Gorŋo-ɲa daŋ bi folloŋ. Nga ga, Gorŋo-ɲa te gooliye.
Ili decidis ludi punŝoton. Unue, Milpiedulo estis la golulo. Koko gajnis nur unu golon. Tiam estis la vico de Koko gardi la golejon.
Konjanje na taawaa zi, a daŋ bi. Konjanje na a fante, a ye ga daŋ bi. Konjanje ye ga daŋ boŋ ga kar, a daŋ bi. Konjanje daŋ bi gu.
Milpiedulo piedbatis la pilkon kaj faris golon. Milpiedulo piedbatis la pilkon kaj faris golon. Milpiedulo kapbatis la pilkon kaj faris golon. Milpiedulo gajnis kvin golojn.
Gorŋo-ɲa futu kaŋ nga mana zaama. Gorŋo-ɲa si hin foori. Konjanje ga a haaru, zama se cora go ga ziinini gumo.
Koko koleregis, ĉar ŝi perdis la ludon. Ŝi estis tre malbona perdanto. Milpiedulo ekridis, ĉar lia amiko faris tiom da bruo pri tio.
Gorŋo-ɲa futa ba gumo kala a na nga mayo feeri ga konjanje daŋ ga gon.
Koko tiel koleris ke ŝi larĝe malfermis la bekon kaj forglutis la milpiedulon.
Gorŋo-ɲa ye ga ka fu, a di konjanje ɲa. Konjanje ɲa na a hã: “Ni mana di ay se ay izo?” Gorŋo-ɲa mana tu. Konjanje ɲa lakkalo tun.
Dum Koko marŝis hejmen, ŝi renkontis Milpiedul-patrinon. Milpiedul-patrino demandis, “Ĉu vi vidis mian infanon?” Koko nenion diris. Milpiedul-patrino maltrankviliĝis.
Kala konjanje ɲa ma jinde kayna fo kaŋ ne: “Ay ɲa ay faaba!” Konjanje ɲa go ga hangan ga boori. A bay kaŋ jinda si ga fun kala gorŋo-ɲa gunda ra haray.
Tiam Milpiedul-patrino aŭdis voĉeton. “Helpu min, panjo!” kriis la voĉo. Milpiedul-patrino ĉirkaŭrigardis kaj aŭskultis atente. La voĉo venis el ene de la koko.
Konjanje ɲa ne a se: “Te ni dabarey kaŋ ni ga waani, ay izo!” Konjanjey ga hin ga haw fumbo taŋ, kaŋ ga boro hawguba. Sohõ kay; gorŋo-ɲa sig a ma kaani.
Milpiedul-patrino ekkriis, “Uzu vian specialan povon, mia infano!” La milpieduloj povas fari malbonan odoron kaj malbonan guston. Koko eksentis sin malsana.
Gorŋo-ɲa jarbu. A kaaruka, a tufa. Nga ga a tisso, a koto, a ye ga koto. Konjanje hawo si kaanu.
Koko ruktis. Tiam ŝi glutis kaj kraĉis. Tiam ŝi ternis kaj tusis. Kaj tusis. La milpiedulo estis naŭzega!
Gorŋo-ɲa di ga koto kala a na konjanje yeeri ga ka gunda ra. Konjanje ɲaŋo nda izo noru ga koy tugu tuuri-ɲa fo cire.
Koko tusis, ĝis ŝi eltusigis la milpiedulon kiu estis en ŝia stomako. Milpiedul-patrino kaj ŝia infano suprenrampis sur arbo kaj kaŝis sin.
Za han din, gorŋey nda konjanjey te care se baabayze.
Ekde tiam la kokoj kaj la milpieduloj estis malamikoj.
Winny Asara
Magriet Brink
Plan Niger - Projet NECS - Usaid
zarmaa
3-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
