Mwaka dakapito, pakalire lipata lyaruhafo.
Iam estis feliĉa familio.
Vavo kapi kava kurwanitanga. Vavo kava vateranga vakondi vavo mumundi na kumafuva.
Ili neniam interbatalis. Ili helpis siajn gepatrojn hejme kaj kampe.
Ngoli kapi vava pulitilire va yende pepi namundiro.
Sed ili ne rajtis proksimiĝi al fajro.
Vavo kava rughananga viruwana vyavyo navintje matiku, mukondashi kwa va tendire nalinongo!
Ili ĉiam devis nokte fari sian laboron. Ĉar ili estis faritaj el vakso.
Ano ngoli umwe vavo vamati ka shananga kuyenda pandje pakantjenya.
Sed unu el la knaboj sopiris eliri en la sunlumon.
Liyuva limwe shihoro shakuyenda pandje ashi kontora. Vakuru vendi vavamati ava murondora…
Iun tagon la sopiro estis tro forta. Liaj fratoj avertis lin…
Ngoli kwa kalire maranga unene! Mpo a yengumukire kuupyu waliyuva.
Sed jam estis tro malfrue! Li fluidiĝis pro la varmega suno.
Vanuke vano valinongo ava guvu unene pakumona mughunyavo wamumati kuna kuyengumuka.
La vaksinfanoj tiel malĝojis vidi sian fraton forfandiĝi.
Vavo ava ghungu po lighano. Ava tende mpu yalirova lyakuyengumuka likare shidira.
Sed ili faris planon. Ili formis la fandiĝintan vakson kaj kreis birdon.
Ava twara mughunyavo washidira kuwiru kundundu dadire.
Ili transportis sian birdo-fraton supren al alta monto.
Makura liyuva a li pumu, a tuka aka yende okuno kuna kuyimba mushite shangurangura.
Kaj kiam la suno leviĝis, li forflugis kantante en la matenlumo.
Southern African Folktale
Wiehan de Jager
Erwina N Kanyenge
manja
2-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
