Odongo naApiyo kwa tungire munkurumbara kumwe nashavo. Ava taterere shankondonkondo kuyenda mulipwiyumuko. Kapishi walye mbyovyo vyakalire tupushi shure yina pata, nani ngoli vavo kwa yendire vaka dingure nyakulyavo wamukamali. Ghuye kwa tungire pamukunda wakuhuga ntjwi wapepi nalidiva lyalinene.
Odongo kaj Apiyo loĝis en la urbo kun sia patro. Ili antaŭĝojis la ferioperiodon. Ne nur pro la lernejo estis fermita, sed pro ili vizitis sian avinon. Ŝi loĝis en fiŝkaptista vilaĝo proksime al granda lago.
Ondongo naApiyo kwa hafire shiri ngudu mukondashi ntjo shirugho nka shakadingura mamakadi wavo. Matiku ghakuuto waliyuva lyakuyenda, ava rongere ndjato davo nakukuwapayikira ruyendo rwavo rwarure rwa kutamba kumukunda wavo. Kapi va vhulire kurara makura ava ghambaura matiku naghantje vya kuhamena lipwiyumuko.
Odongo kaj Apiyo estis ekscititaj, ĉar venis la tempo viziti sian avinon denove. La antaŭan nokton ili pakis siajn sakojn kaj pretiĝis por la longa vojaĝo al ŝia vilaĝo. Ili ne povis dormi kaj parolis la tutan nokton pri la ferio.
Makyatiku gha liyuva lyakukwamako, ava yendi kumukunda wavo mushihaghuto shashavo. Ava shingi vapite ndundu, vikorama vyamuwiya ntani navikunino vyakofi. Ava vara vihaghuto nakuyimba ntjumo.
Frue la sekvan matenon, ili foriris vilaĝen en la aŭto de sia patro. Ili veturis preter montoj, sovaĝaj bestoj kaj teplantejoj. Ili kalkulis aŭtojn kaj kantis kantojn.
Munyima yaruvede rwangandi, vanuke ava roroka kumwe nakurara turo.
Post iom da tempo, la infanoj laciĝis kaj ekdormiĝis.
Shavo arambwita Odongo and Apiyo pakuya tika pamukunda wavo. Ava wana Nyar- Kanyada, mamakadi wavo, kuna kupwiyumuka po palitjaro munda yashitondo. Nyar-Kanyada muruLuo ndi ruKenya ne, kutanta ‘monakadona waliro lya vaKanyada’. Ghuye kwa kalire mukamali wankondo ntani wamuwa mushipa.
Patro vekis Odongon kaj Apijon dum ili alvenis en la vilaĝon. Ili trovis Nyar-Kanyada, sian avinon, ripozantan sur mato sub arbo. Nyar-Kanyada en Luo, signifas ‘filino de la popolo de Kanyada’. Ŝi estis forta kaj bela virino.
Nyar-Kanyanda ava tambura vangene mumundi makura a vareke kudana akunduruke ndjugho okuno kuna kuyimba naruhafo. Vatekuru vendi kwa hafire shiri makura ava tapa ushwi ogho va mupitwilire utunde kunkurumbara. “Pamuhovo paturura tanko ushwi wande,” aghamba Odongo. “Hawe, ushwi wande tanko!” a ghamba Apiyo.
Nyar-Kanyada bonvenigis ilin en la domon kaj dancis ĉirkaŭ la ĉambro kantante kun ĝojo. Ŝiaj genepoj ĝojis doni al ŝi la donacojn, kiujn ili alportis de la urbo. “Unue malfermu mian donacon,” diris Odongo. “Ne, mia donaco unue!” diris Apiyo.
Pakumana kufikura maushwi naghantje, Nyar-Kanyada a fiyiri vatekuru vendi kutwara pashinaumpo.
Post kiam ŝi malfermis la donacojn, Nyar-Kanyada benis siajn nepojn laŭ tradicia maniero.
Makura Odongo naApiyo ava yendi pandje. Ava katjidatjida mambimbidi navidira.
Tiam Odongo kaj Apiyo iris eksteren. Ili postkuris papiliojn kaj birdojn.
Vavo ava karondaura kuvitondo ntani nakutjavaratjavara mumema ghamushidiva.
Ili grimpis arbojn kaj plaŭdis en la akvon de la lago.
Opo lyatokire liyuva wagho mundema ava vyuka kumundi wavo vaka lye murarero. Kughuto wakumana kulya, vavo kare kuna kukumauka!
Je mallumo, ili revenis al la domo por vespermanĝi. Antaŭ ol ili povis finmanĝi, ili endormiĝis!
Odongo kaj Apiyo helpis sian avinon pri hejmaj taskoj. Ili alportis akvon kaj brullignon. Ili kolektis ovojn de la kokinoj kaj plukis legomfoliojn el la ĝardeno.
Nyar-Kayanda a shongo ntekuru dendi mwatereka vitima vyakudira kukwata unene va lye nanyama yakuvhonga nalividi. Ava negheda nka mwatereka ruvishi rwakuvhonga nandongo vyakulita nantjwi dakuyota.
Nyar-Kanyada instruis siajn genepojn fari molan ugali por manĝi kun stufaĵo. Ŝi montris al ili kiel fari kokosan rizon por manĝi kun rostitaj fiŝoj.
Ngurangura yimwe, Odongo atwara ngombe davanyakulyendi dika lye. A di ka ngena mulifarama yavakamaparambo ghavo. Munafarama unya agarapere Odongo. A mu rondora akukunge nawa ngombe kapishi dika lye mbuto yendi. Kutunda liyuva linya, mumati uno avi tikitamo vyakukeverera nawa mposhi ngombe di dire kukara nka muudito.
Unun matenon, Odongo prenis la bovinojn de sia avino por paŝti. Ili kuris sur la bienon de najbaro. La kamparano koleris kontraŭ Odongo. Li minacis posedi la bovinojn pro manĝado de siajn rikoltojn. Post tiu tago, la knabo certigis, ke la bovinoj ne faris problemojn denove.
Muliyuva limwe, vanuke ava yendi kushitanda nanyakulyavo Nyar-Kanyada. Nyakulyavo kwa kalire nalivango opo aghulitilire vikwalividi, shuka ntani namurora. Apiyo uye kwa holire shiri kutantera vaghuli mukosho waviulitwa vyavo. Odongo uye kurongera vininke ovyo vana uru vauli.
En alia tago, la infanoj iris al la bazaro kun Nyar-Kanyada. Ŝi havis budon por vendi legomojn, sukeron kaj sapon. Apiyo ŝatis diri al klientoj la prezon de varoj. Odongo pakus tion, kion aĉetis la klientoj.
Kuuhura waliyuva vavo ava nu kumwe tiye yachai. Ava vatere mamakadi wavo mukuvara maliva ogho a wanine mo.
Je la fino de la tago ili kune trinkis chai-teon. Ili helpis avinon kalkuli la monon, kiun ŝi gajnis.
Ngoli kare lipwiyumuko lina pu makura vanuke vana hepa nka kuvyuka ko kukurumbara. Nyar-Kanyada apa Odongo likoli lya kapi ntani Apiya a mupa mbindja. Mamakadi ava rongerere nka ndya yamuruyendo rwavo.
Sed tro baldaŭ finiĝis la ferioj kaj la infanoj devis reiri al la urbo. Nyar-Kanyada donis al Odongo ĉapon kaj al Apiyo puloveron. Ŝi pakis manĝaĵojn por ilia vojaĝo.
Opo a yire shavo aya va shimbe, kapi va shanine kuvyuka. Vanuke ava shungida nyakulyavo Nyar-Kanyada ashi ayende navo kunkurumbara. A shepe nakughamba weno ashi,”Ame ne nakurupa unene mukukara mushitata. Ngani mutaterera nga muye nka kuno kumukunda.”
Kiam ilia patro venis por venigi ilin, ili ne volis foriri. La infanoj petegis Nyar-Kanyadan, ke li iru kun ili al la urbo. Ŝi ridetis kaj diris: “Mi estas tro maljuna por la urbo. Mi atendos, ke vi revenu al mia vilaĝo.”
Odongo naApiyo navantje ava mamatere unene nyakulyavo nakughamba ashi mba yenu.
Odongo kaj Apiyo ambaŭ brakumis ŝin forte kaj adiaŭis.
Opo vakayendire va Odongo naApiyo kushure yavo ava katantera vaholi vavo vyakuhamena kuliparu lyakumukunda. Vanuke vamwe ava kuyuvhu ashi liparu lyamunkurumbara liwa ngudu. Ano vamwe ava kara nalikuyuvho ashi liparu lyakudimukunda ne liwa. Ngoli mwanavintje, kehe uno aya vi pura ashi Odongo naApiyo kwa kalire mamakadi wavo wamuwa!
Kiam Odongo kaj Apiyo reiris al la lernejo, ili rakontis al siaj amikoj pri la vivo en la vilaĝo. Iuj infanoj sentis, ke la vivo en la urbo estas bona. Aliaj opiniis, ke la vilaĝo estas pli bona. Sed ĉefe ĉiuj konsentis, ke Odongo kaj Apiyo havas mirindan avinon!
Violet Otieno
Catherine Groenewald
Erwina N Kanyenge
manja
4-a nivelo
Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
