Eendag het Mamma ‘n klomp vrugte gekry.
Iun tagon panjo aĉetis multe da fruktoj.
“Wanneer kan ons van die vrugte kry?” vra ons. “Ons sal die vrugte vanaand eet,” sê Mamma.
“Kiam ni povas manĝi la fruktojn?” ni demandas. “Ni manĝos la fruktojn ĉi-vespere,” diras panjo.
My broer Rahim is gulsig. Hy proe aan al die vrugte. Hy eet ‘n klomp daarvan.
Mia frato Rahim estas avida. Li gustumas ĉiujn fruktojn. Li manĝas multe da fruktoj.
“Kyk wat het Rahim gedoen!” skree my klein boetie. “Rahim is stout en selfsugtig,” sê ek.
“Rigardu, kion faris Rahim!” mia frateto ekkriis. “Rahim petolemas kaj egoistas,” diras mi.
Mamma is kwaad vir Rahim.
Panjo koleras kontraŭ Rahim.
Ons is ook kwaad vir Rahim. Maar Rahim is glad nie jammer nie.
Ni ankaŭ koleras kontraŭ Rahim. Sed Rahim ne bedaŭras.
“Gaan Mamma nie vir Rahim straf nie?” vra my klein boetie.
“Ĉu vi ne punos Rahim?” demandas mia frateto.
“Rahim, jy gaan binnekort baie spyt wees,” waarsku Mamma.
“Rahim, vi baldaŭ bedaŭros,” avertas panjo.
Rahim begin siek voel.
Rahim eksentas sin malbona.
“My maag is so seer,” fluister Rahim.
“Mia ventro doloras,” flustras Rahim.
Mamma het geweet dit gaan gebeur. Die vrugte straf vir Rahim!
Panjo sciis ke tio okazos. La fruktoj punas Rahim!
Later vra Rahim ons om verskoning. “Ek sal nooit weer so snoep wees nie,” belowe hy. En ons almal glo hom.
Poste Rahim petas pardonon al ni. “Mi neniam plu tiel avidos,” li promesas. Kaj ni ĉiuj kredas lin.
