Lank, lank gelede was daar ‘n gelukkige gesin.
Iam estis feliĉa familio.
Hulle het nooit met mekaar baklei nie. Hulle het hulle ouers by die huis en op die landerye gehelp.
Ili neniam interbatalis. Ili helpis siajn gepatrojn hejme kaj kampe.
Maar, hulle was nie toegelaat om naby ‘n vuur te kom nie.
Sed ili ne rajtis proksimiĝi al fajro.
Hulle moes al hulle werk deur die nag voltooi, want hulle was gemaak van was!
Ili ĉiam devis nokte fari sian laboron. Ĉar ili estis faritaj el vakso.
Maar een van die seuns wou baie graag in die sonlig uitgaan.
Sed unu el la knaboj sopiris eliri en la sunlumon.
Eendag was die begeerte om uit te gaan te sterk. Sy broers het hom gewaarsku…
Iun tagon la sopiro estis tro forta. Liaj fratoj avertis lin…
Maar dit was te laat! Hy het in die warm son gesmelt.
Sed jam estis tro malfrue! Li fluidiĝis pro la varmega suno.
Die waskinders was so hartseer om te sien hoe hulle broer wegsmelt.
La vaksinfanoj tiel malĝojis vidi sian fraton forfandiĝi.
Maar hulle het ‘n plan beraam. Hulle het ‘n voël gevorm met die gesmelte was.
Sed ili faris planon. Ili formis la fandiĝintan vakson kaj kreis birdon.
Hulle het hul voël-broer na ‘n hoë berg toe geneem.
Ili transportis sian birdo-fraton supren al alta monto.
Toe die son opkom, het hy singend weggevlieg in die oggendlig in.
Kaj kiam la suno leviĝis, li forflugis kantante en la matenlumo.